Het belangrijkste ingrediënt

In hoog tempo veranderen we alles. Wat jarenlang goed genoeg was, wordt weer ter discussie gesteld. Het moet allemaal mooier, sneller, makkelijker en goedkoper. En die ontwikkeling gaat steeds sneller en sneller. En terecht. Waarom zouden we wachten?

Op deze manier kunnen we nog meer tijd en geld besteden aan de écht leuke dingen in het leven. Maar in onze haast vergeten we vaak het belangrijkste ingrediënt toe te voegen: Plezier! We moeten vooral niet onderschatten hoe een beetje plezier de lasten kan verlichten. Daarom is het goed dat er mensen zijn die soms een stapje terug doen:

En is hij dan ook te bespelen? Ja hoor!

Met dank aan @raaphorst voor de verwijzing naar het eerste filmpje.

Alleen maar plussen!

Facebook wilt alles delen. Met iedereen. Mensen met elkaar verbinden, dat is de basis van het platform. De meeste gebruikers willen dat niet. Alleen contact met vrienden. Dat is genoeg. In een vorige post noemde ik Twitter als beter alternatief daarvoor. Dat kan. Maar er is nog een beter alternatief dacht ik opeens: Google+.

Google heeft precies het sociale netwerk gebouwd zoals de meesten dat willen gebruiken. Een platform om te communiceren met je kennissen. Geen problemen met privacy settings. Jij bepaalt bij het posten met wie je je bericht wilt delen. Kringen of Circles heet dat:

Wat jij wilt is er al. Waarom gebruik je het dan niet? Start nu. Join me on Google+.

Brandgevaar

Afgelopen maand is restaurant Juffrouw Tok in Tiel heropend nadat het vorig jaar was afgebrand. Zo’n brandje, dat kan gebeuren. Niets aan te doen. Deze week werd het nieuwe restaurant weer afgebrand:

http://storify.com/rhrnl/brandgevaar.js?header=false

Ik weet niet welke manier van afbranden gevaarlijker is voor het voortbestaan van het restaurant. De tweede is in ieder geval te voorkomen en te repareren.

Facebook, wat moeten we ermee?

Ieder jaar brengen we meer tijd door op Facebook. Facebook wordt een steeds groter deel van ons leven. We voegen steeds meer informatie toe aan onze Facebook pagina. Tegelijk maken we ons zorgen over onze privacy. Wie kan mijn status updates lezen? Wil ik dat die mensen mijn status updates kunnen lezen? Met andere woorden, is Facebook geschikt voor het doel waarvoor wij het gebruiken?

Iedereen die Facebook gebruikt zou eigenlijk verplicht de film ‘The Social Network’ moeten kijken. Deze film laat op een vermakelijke manier zien wat Facebook precies is. Dit is noodzakelijk om te begrijpen waarom Facebook is zoals het is en waarom Facebook bijvoorbeeld altijd problemen heeft met privacy instellingen. Het verhaal van Facebook kort samengevat, gaat als volgt:

Het verhaal van Facebook begint met de favoriete bezigheid van mannelijke studenten: het beoordelen van de looks van de vrouwelijke studenten. Zo ook op Harvard University. Een eerstejaars Harvard student besluit in 2003 hier een digitale versie van te maken en noemt dit FaceMash. De foto’s verkrijgt deze student door in te breken in de intranetten van verschillende studentenhuizen binnen Harvard. Een paar dagen later wordt FaceMash door het universiteitsbestuur offline gehaald, niet alleen vanwege de gestolen foto’s, maar ook omdat de website het netwerk van de universiteit overbelast. In een paar dagen is FaceMash superpopulair geworden.

Na de berisping door het universiteitsbestuur besluit Mark Zuckerberg, zoals de student heet, het anders aan te pakken. Hij bouwt een nieuwe website en in plaats van de foto’s te stelen, bouwt hij een platform waar studenten zelf hun foto kunnen publiceren. Eigenlijk geeft Zuckerberg zijn gebruikers de mogelijkheid om een digitale collage van zichzelf te maken. Deze website noemt hij The Facebook en is het begin van de website die wij nu massaal gebruiken.

FacebookThe Facebook is in eerste instantie bedoeld om informatie te vinden over mensen op je school en in je klas. Daarnaast legt het de structuur van je vriendennetwerk vast en is het mogelijk om inzicht te krijgen wie de vrienden van je vrienden zijn. Het grote doel is je eigen netwerk vergroten. Om dat te bereiken is The Facebook zodanig gebouwd dat het informatie zo snel mogelijk te verspreidt onder zo veel mogelijk andere mensen. Voor veel Harvard studenten vervult dit een behoefte en zij sluiten zich aan.

Het woordje The verdwijnt en Facebook wordt opengesteld voor mensen buiten Harvard. Meer mensen gaan Facebook gebruiken waardoor het publiek van Facebook verandert. In eerste instantie sluiten meer mensen zich aan die ook hun sociale netwerk willen vergroten. Later wordt Facebook zo populair dat ook mensen die op de hoogte willen blijven van de ontwikkelingen in het leven van hun vrienden die al op Facebook zitten, zich aansluiten.

Deze mensen gaan ook hun eigen leven delen op Facebook, om hun vrienden te informeren. Ongemerkt vervult Facebook hierdoor een heel andere behoefte dan het doel waarvoor het ooit is gebouwd. Het informeren van vrienden is immers een heel ander doel dan het vergroten van je sociale netwerk. Ik zie dan ook vanalles voorbij komen op Facebook. Van foto’s van baby’s en halfnaakte kinderen tot de status van de depressie waarin een Facebook gebruiker zich bevindt. Misschien leuke informatie voor je vrienden, maar als je een collage van jezelf maakt die wordt tentoongesteld aan de hele wereld, zou je dit er dan ook in zetten?

Waarschijnlijk niet. Je wilt deze informatie delen met vrienden en niet met de rest van de wereld. Dus is Facebook niet de juiste plek om deze informatie te delen. Ok, dit is te voorkomen door het juist instellen van de privacy instellingen maar bovenstaande verklaart ook waarom Facebook pas na grote druk de privacy instellingen heeft aangepast.

Ondanks dat blijft het probleem dat Facebook 2 groepen tevreden moet houden: Mensen die op Facebook hun sociale netwerk proberen te vergroten, daarbij zoveel mogelijk berichten van anderen willen lezen en daarbij moeten slalommen om foto’s van spelende kinderen waarvan de ouders hun vrienden willen informeren en tegelijk worstelen met het gebrek aan privacy binnen Facebook. Het is duidelijk dat beide doelen niet zijn te realiseren binnen één netwerk.

Wat is dan wel de juiste plek om ontwikkelingen in je leven te delen? Het antwoord ligt wellicht dichterbij dan je denkt: Twitter. De oude slogan van Twitter is immers ‘Share your interests’. Veel mensen begrijpen niet dat mensen hun dagelijks leven delen met de hele wereld op Twitter maar doen dit ondertussen wel op Facebook. Dat begrijp ik dan weer niet. Bovendien heeft Twitter veel eenvoudigere privacy settings. Er zijn 2 opties: Deel alles met iedereen of deel alles alleen met je volgers (vrienden). Laat dat laatste nou net zijn waar Facebook gebruikers die worstelen met privacy naar op zoek zijn.

Eigenlijk sluit Facebook dus niet meer aan bij de manier waarop het door veel mensen wordt gebruikt. De vraag is of Facebook dat probleem op moet lossen door het afschermen van de privacy, of dat de gebruikers Facebook eindelijk weer eens moeten gebruiken waarvoor het is bedoeld: Het vergroten van je sociale netwerk. Wat mij betreft dat laatste. Dus alle privacy instellingen weer zover mogelijk open, en als je dingen met een beperkte groep wilt delen, ga dan op zoek naar tools die daar beter voor geschikt zijn, zoals Twitter.

Inspelen op het grootste probleem dat internet heeft veroorzaakt

Het boeken van een hotelkamer is door internet supersimpel geworden. Een lang telefoontje naar de plaatselijke VVV of tientallen folders van het reisburo doorbladeren, het is niet meer nodig. Internet vereenvoudigde en verlaagde de prijs van hotelkamers. Logisch gevolg is dat meer hotelkamers worden verkocht, lijkt mij.

Toch is de gemiddelde bezettingsgraad van een hotel maar 70%. Dus dacht een hoteleigenaar in Rhenen: Hoe kan ik nog meer hotelkamers verkopen? Door er een spelletje van te maken, was het antwoord dat hij vond. En dat is precies wat Klaas Stekelenburg van hotelkamerveiling.nl heeft gedaan. Door zijn eigen en heel veel andere hotelkamers te veilen, verkoopt hij nu hotelkamers aan mensen die niet eens wisten dat ze een hotelkamer zochten.

Onmogelijk. Dat was mijn eerste gedachte toen Klaas dit woensdagavond presenteerde op de bijeenkomst die ik bijwoonde van 0344 Samen. Je koopt iets omdat je het nodig hebt of je koopt het niet. Iets kopen omdat het vandaag toevallig in de aanbieding is, ik doe het zelden. Laat staan dat ik er speciaal voor naar een website ga. Toch is er een markt voor. Dat bleek toen Klaas terplekke een aantal hotelkamers ging veilen en er meer dan voldoende vraag bleek te zijn in de zaal. Briljant. Inspelen op het meest grootste probleem sinds internet alles veel gemakkelijker heeft gemaakt: Verveling.

Inspiratie overload

Gisteren stapte ik een wereld binnen waarin ik werd overspoeld door roze, oranje en lichtgroen. Veel felle kleuren die in hun overdaad hopeloos faalden opvallend te zijn. Ik bevond mij op de De Marketing Dagen, een beurs voor marketeers in Utrecht.

Brand expedition

Maar voor die felle kleuren kwam ik natuurlijk niet. Ik kwam inspiratie opdoen. Dus snel naar de sprekers, want daar krijg ik altijd inspiratie van. Mijn eerste sessie was van @MartijnArets. Hij schreef het boek ’Brand Expedition’, het resultaat van een 5 maanden lange roadtrip om een tiental CEO’s te interviewen van bekende Europese merken als Adidas, Swarovski en Manchester United. Allemaal leuk maar het mooiste is hoe Martijn social media en self branding heeft ingezet om zijn doelen te bereiken. Het is werkelijk ongelofelijk wat je kunt bereiken met een klein budget en alleen maar het inzetten van je netwerk. Zelfs het regelen van een vrachtvliegtuig voor een fotoshoot blijkt mogelijk! Het geheim? Probeer te slapen met een mug op je kamer. Ofzoiets.

Social Powerplay

Dan door naar de mini seminar Social Powerplay van Marketing Monday’s @RvHooijdonk. Ondanks dat zijn evangelie mij ondertussen wel bekend is, het begint zelfs een beetje te vervelen, wilde ik Richard van Hooijdonk graag eens zien spreken. Rede hiervan zijn de vele positieve reacties die hij altijd krijgt. Blijkbaar hadden meer mensen dezelfde gedachte, want voor de eerste sessie was de zaal al vol toen ik aan kwam lopen. Dan maar eerst maar even lunchen.

Voor de tweede sessie dacht ik ruim op tijd te zijn, maar ook toen stond er al een lange rij. Ik mocht nog net bij de laatste 10 naar binnen. Moest ik wel op de grond plaats nemen. Prima hoor. Het seminar zelf was voor mij niets nieuws. Inderdaad het bekende evangelie over het belang van een social media strategie. Een evangelie dat ik overigens volledig onderschrijf, dus als je er nog niet bekend mee bent, zorg dan dat je op de hoogte komt. Bonus voor mij was dat Richard aankondigde te stoppen met zijn bekende Masterclasses of Social Media, die ik toch nog graag eens bij zou willen wonen. In plaats daarvan gaat hij zich richten op het buitenland. Hopelijk zorgt dat ook weer voor wat vernieuwende informatie uit zijn communicatiekanalen.

Tot slot gaf Richard aan een imagoprobleem op facebook te hebben. Zijn moeder heeft namelijk Facebook ontdekt. Beste Richard, welkom in onze generatie. Deze ervaring had ik 6 jaar geleden al op Hyves. Ik heb toen inderdaad mijn account verwijderd. Afgelopen jaar vormde zich echter dezelfde situatie, ditmaal op Facebook (volgens mij zat mijn moeder daar zelfs eerder dan ik). Toen heb ik besloten er anders, op een positieve manier tegenaan te kijken. Sindsdien is mijn moeder mijn grootste ambassadeur. Bijkomend voordeel is dat ze authenticiteit toevoegt. Er is niemand die mij beter kent dan mijn eigen moeder en mijn Facebook vrienden weten dat. Ze hebben immers zelf ook een moeder. Zijn dat niet de 2 dingen die we zoeken? Authenticiteit en Ambassadeurs?   

Maak je merk cool

Deze gedachtegang werd meteen bevestigd door de volgende spreker, @Joeri_insites. Joeri heeft zich verdiept in mijn generatie en daar is het boek ’Maak je merk Cool’ uitgekomen. Hij kwam met een onderzoek waaruit is gebleken dat de door jongeren meest genoemde rolmodellen op de eerste plaats hun eigen vrienden zijn en op de tweede plaats hun ouders. Een comment van moeders is dus cool. Met nog meer van dit soort statistieken toont Joeri aan wat mijn generatie triggered. Voor mij zaten daar een paar leuke nieuwe dingen bij. Wat ik vooral opvallend vond was dat het leek alsof mijn generatiegenoten, waar het merendeel van het publiek uit bestond, daar helemaal niet zo van op de hoogte leken te zijn.

Egostrippen

De laatste sessie die ik bijwoonde was de sessie Egostrippen van Rick van Asperen. Een leuke interactieve sessie waarin aan de hand van een aantal spelletjes grote ego’s werden verkleind en tegelijk kleine ego’s werden vergroot. Kortom, een leuke sessie waarin nog eens werd benadrukt dat grote ego’s met veel kennis stil staan en dat je met een klein ego dat open staat voor een veranderende omgeving misschien wel veel verder kan komen.

Inspiratie overload

Lijkt me duidelijk dat ik zeer geinspireerd weer de Jaarbeurs uit liep. Het voelde zelfs als inspiratie-overload. Een grote bak versie inspiratie die ik nu in de praktijk mag gaan brengen in de metaalindustrie. Probleem is dat ze daar nog lang niet zover zijn. “Hoezo klanten benaderen? Doe niet zo gek joh! Die kunnen wij niet beinvloeden. Die zijn gewoon zo.” Eerst maar eens een bruggetje bouwen om die kloof te dichten dan.   

Frustratie in een online boekwinkel

Dit weekend heb ik 2 e-books gedownload, tegen betaling. Want voor goed werk wil ik best een paar euro uitgeven. Het eerste e-book heb ik aangeschaft via de site van de schrijver. Na betaling werd het automatisch gedownload als pdf. Openen en lezen maar. Heerlijk. Nou ja, om eerlijk te zijn: het boek was niet zo goed.

Het tweede e-book heb ik aangeschaft via bol.com. Omdat de site van de schrijver mij daarheen dirigeerde. Terwijl ik zat te wachten op het downloaden van de pdf kwam er een onbegrijpelijke lijst tekens op het scherm van mijn tablet. Nog maar eens de instructie lezen dan. Blijkt dat ik het boek alleen kan lezen via de bol.com app. Wat een bagger. Ik wil geen bol.com app. Ik wil lezen in een door mij gekozen app, niet een voorgeschreven iets. Toch die app downloaden dan maar. Moet ik ook nog een account aanmaken bij Adobe. Het waarom is mij totaal niet duidelijk. Vooruit, ik laat ook mijn persoonlijke gegevens achter bij Adobe. Eindelijk kan ik dan beginnen met lezen, ook al heb ik er bijna geen zin meer in. Bedankt bol.com. Hoe moeilijk wil je het maken? En waarom?

Bol.com is bang dat ik mijn andere e-bookjes ergens anders koop. En omdat Bol.com bang is dat ik de e-bookjes naar al mijn vriendjes ga sturen, zonder dat bol.com daar geld voor krijgt. Ze vertrouwen mij als klant gewoon niet, daar bij bol.com. En omdat de jongens en meisjes van bol.com hun klanten niet vertrouwen, hebben ze het hele systeem dichtgetimmerd. Alle e-bookjes in 1 bibliotheek zetten? Vergeet het maar. Dit e-book krijg ik niet uit de bol.com biblitheek. En waarom? Omdat bol.com dan denkt dat ik dan alle e-bookjes bij bol.com koop. Zodat ik ze wel allemaal bij elkaar in 1 bibliotheek heb. Nou mooi niet dus, Bol.com. Ik koop een e-book bij bol.com omdat ik dat bol.com gun, zeker niet omdat ik daar lichtelijk toe word gedwongen. Dat heeft eerder het omgekeerde effect.

Maar dat doorsturen dan? Dat mogen wij als bol.com toch wel voorkomen? Dat doorgeven vonden we met papieren boeken al een probleem, dus dat hebben we nu voorgoed opgelost. Fantastisch toch? Slim hoor, jongens en meisjes van Bol.com. Maar ik vind dat voor goed werk betaald mag worden. Maar niet overmatig veel. En €4,50, het bedrag dat jullie voor het e-book vragen, vind ik niet overmatig veel. Als iemand in mijn omgeving het boek wilt lezen, zal ik hem vragen het boek zelf te kopen. Omdat ik vind dat de schrijver de aanschafprijs heeft verdiend. Hij heeft het verdiend om eten te kopen zodat hij nog meer fantastische e-bookjes kan schrijven.

Weten jullie nog wat jullie gedaan hebben met de offline boekwinkel, jongens en meisjes van bol.com? Die hebben jullie vermoord. Vermoord omdat het makkelijker is om online een boek te kopen. Vermoord omdat jullie assortiment veel groter is. Daar waren de offline boekwinkeltjes niet tegen opgewassen. Omdat ze waren vergeten dat het leuk moet zijn om een boek te kopen. En dat is precies waar jullie van bol.com ook niet goed in zijn, boeken kopen leuk maken.

En dat is een probleem bol.com. Jullie denken dat jullie slimmer zijn dan de rest van de wereld. Slimmer dan de offline boekhandels. Slimmer dan jullie klanten. Zo werkt dat niet bol.com. Ik dacht dat jullie weten hoe het internet werkt. Jullie hebben immers alles aan het internet te danken. Zijn jullie soms vergeten hoe het internet werkt, jongens en meisjes van bol.com? De schrijver verdient dit niet, het juk waarmee bol.com de lezer opzadelt.

Dus, lieve schrijvertjes: als je een e-book schrijft en je wilt het niet gratis weggeven, breng het niet onder bij bol.com. Je lezers zullen je haten. Ga op zoek naar een service die betaling en downloaden klantvriendelijk afhandelt. Maak je niet druk om misgelopen inkomsten. Je krijgt wat je verdiend, zeker als je je prijs goed stelt. Vertrouw je lezers, ze zullen goed voor je zorgen. En nu je dit toch allemaal hebt gelezen, vertel het even door aan je collega schrijvers.

Zo, dat is eruit. En nu lezen dat boek.

Ondernemen met gebak

Ik heb een nieuw favoriet tv programma. Nee, niet Holland’s got talent, De rijdende rechter of Voetbal International. Mijn nieuwe favoriet is Cupcake Girls. Dagelijks rond 18:00 uur op Net 5. Niet dat ik nou zo geinteresseerd ben in de laatste trends op het gebied van cupcake ingredienten. Het is gewoon een heel leuk programma over 2 ondernemende dames met hun eigen cupcake winkels. Daarbij komen alle ups en downs van het ondernemerschap op een leuke manier voorbij.

Heather en Lori startten een cupcake winkel in Vancouver zonder enige kennis van ondernemen en cupcakes. Juist dat maakt het programma zo leuk want hierdoor hebben de dames hun eigen visie ontwikkeld op zowel cupcakes als ondernemen. Zo is er continu focus op groei, want 1 winkel is zeker niet genoeg. Inmiddels zijn er 7 (franchise) winkels in Vancouver en omgeving.

Die groei wordt op een enorm creatieve manier bereikt en alle mogelijkheden worden overwogen. Van Beefcakes voor mannen tot het verzorgen van kinderfeestjes. De slechst lopende winkel wordt niet gesloten maar omgetoverd tot concept store waar nieuwe cupcakes worden getest en gepromoot. Ook de laatste trends op ondernemersgebied worden overwogen zoals pop-up shops en het shop-in-shop concept.

Op deze manier wordt continu gevarieerd rondom het basisconcept cupcakes. Continu wordt het huidige business concept uitgedaagd. Eigenlijk zou elke ondernemer dat moeten doen. Dagelijks een kijkje op blogs of internet en er is meer dan voldoende inspiratie beschikbaar om het eigen business concept te heroverwegen. Het resultaat? Een bedrijf dat altijd in beweging is. Precies weet wat haar klanten willen en hoe daarop in te spelen. Best wel belangrijk in een tijd waarbij steeds meer aankopen op internet worden gedaan.  

Geloven in wat je doet

“Als je niet bereid bent om ontslagen te worden om je geloof in wat je nu doet, dan werk je aan het verkeerde project.”

Oef. Wat een lekkere quote. Hij schijnt te komen van ene Tom Peters. Maar wat is ie herkenbaar. Iets doen omdat iedereen het zo doet. Iets doen omdat het zo hoort. Iets doen omdat je baas dat zegt. Niets van dat alles.

Iets doen omdat ik daar zelf in geloof. Mijn eigen weg bewandelen. Buiten de bekende paden gaan. Het pad dat ik zelf hebt uitgestippeld. Dat is wat ik als webkid heb geleerd. Alle kennis en informatie is beschikbaar. Het gaat erom wat ik ermee doe. Al het andere kan de rest van de wereld ook.  

Ik kies bewust voor mijn eigen weg. Ik ben bereid om ervoor ontslagen te worden. Ik kan niet anders. En jij?

Pizza!

Zin in pizza. Foldertje zoeken. Kiezen. Bellen. Quatro Stagioni. Nee, Stagioni, niet formaggi. Prima. Een halfuurtje. Ok tot straks.  

Pizza + internet. Het gaat om het maken van de plus. Bijvoorbeeld zoals in Dubai:

How it works:

Erg leuk gedaan. Persoonlijk zou ik een app nog beter vinden. Ik varieer graag met pizza’s. Maar denk ook aan huidige locatie meesturen. Passend wijntje erbij. Tiramisu. Meteen betalen. Geen gezeik. Alleen pizza. Heerlijk!