Facebook gaat all in op AR en VR onder de naam Meta

Onder de naam Meta gaat Facebook all in op Augmented Reality (AR) en Virtual Reality (VR)!

Nu we door de coronacrisis de volop aan het Zoomen en Teamsen zijn geslagen is de stap naar vergaderen in VR een stuk kleiner geworden. En als een bedrijf als Facebook zo uitgebreid als in onderstaand filmpje van meer dan een uur aankondigt dat het volledig op deze technologie gaat inzetten, dan gaat er heel wat gebeuren!

Wat denk jij? Blijven we voorlopig nog naar schermen kijken of schuiven we binnenkort bij elkaar in een VR omgeving aan tafel om te vergaderen?

Ik heb in ieder geval alvast een avatar aangemaakt!

Eindelijk gaat het beginnen! De machine om de waterput te boren bij Cecil Kids in Kenia staat klaar om te boren. Dit is het mooie resultaat van een aantal mensen die via social media elkaar verbonden en allemaal 1% gaven om deze waterput te realiseren. Hoe mooi kan internet deze wereld maken?

Ps. Op de hoogte blijven? Volg Cecil Kids op Facebook.

Ps2. Ook bijdragen aan een ontwikkelingsproject? Check de 1%club.

Oma’s verjaardag

Ik was net naarstig op zoek naar wat bloginspiratie, toen ik het bekende envelopje rechtsonder in mijn scherm zag. Ik klikte er direct op, het was een mailtje dat was verstuurd via afspreken.nl.

Met enige verbazing lees ik dat mijn moeder graag de afspraak ‘90e verjaardag van oma’ wilt plannen via afspreken.nl. Nou dacht ik dat ik een redelijk gevorderde lifehacker was, maar bij deze ben ik nu officieel ingehaald door mijn eigen moeder.

De laatste tijd weet mijn moeder mij steeds vaker te verrassen met dit soort overmatig internetgebruik door 50 plussers. Ik durf wel te zeggen dat ik het eigenlijk steeds gevaarlijker vind worden, die Apple gadgets in de handen van een 50 plusser. Met al die functionaliteiten in zo’n apparaat is het natuurlijk ook lastig kiezen wat de juiste manier van het overbrengen van de boodschap is, als je niet met de technologie bent opgegroeid.

Ik vraag mij dan ook weleens af wat er opeens mis is met good old e-mail of telefoon. Ja mam, er zijn dus nog dingen waarvoor wij wel de voorkeur geven aan een telefoongesprek, en de verjaardag van oma is er daar één van. Maar als jij graag wilt dat ik het via internet doorgeef, bij deze: Mij schikt 11 december, de dag die oma 90 jaar geleden zelf heeft uitgekozen.

Ondertussen weet ik ook al een kado voor oma: Een iPad. Om te voorkomen dat mijn moeder straks niet meer met haar moeder kan communiceren. Bovendien kan oma dan voor haar 91e verjaardag zelf ook aangeven voor welke dag ze een voorkeur heeft, ondanks haar zeer flexibele agenda. Al weet je met die Parkinson natuurlijk nooit waar die vinger op het scherm gaat landen.

Of zou ze internet gebruiken zoals het hoort en een Facebook eventje aanmaken ter ere van haar 91e verjaardag? Dan hoop ik voor politie Heerlen dat ze het Project X vinkje niet vergeet. Voor je het weet staat heel Heerlen vol met rollators uit het hele land. Blijft toch link die 50-plussers met een Apple gadget.

Bepaalt Facebook wie wij zijn?

Beste Frits,

Zojuist heb ik je artikel ‘Facebook bepaalt wie wij zijn’ gelezen in het Spectrum katern van de Gelderlander. Je stelt hierin dat online giganten agressieve geldmachines zijn die voor commercieel gewin onze gegevens gebruiken. Een knap stukje angstzaaierij waar de klassieke media altijd al sterk in is geweest.

Google
Commercieel gewin begint bij denken als de klant, het maken van een product dat voldoet aan alle wensen van de klant tegen een aantrekkelijke prijs. Als klant van Google wil ik vinden waar ik naar op zoek ben. Het is erg prettig dat Google voor mij de zaken waar ik niet naar op zoek ben, de verrassingen, eruit filtert. Dat ik als prijs voor deze fantastische service een aantal gegevens moet afstaan aan Google, is geen probleem. Ik maak deel uit van een generatie die hun hele leven via internet deelt, dan is het beter dat Google met dat beetje informatie dat zij verkrijgen, iets nuttigs doet.

Facebook
Vervolgens richt je je pijlen op Facebook. Je schrijft ‘Zo zorgt Facebook ervoor dat de wereld van de gebruiker kleiner wordt en wordt beperkt tot gelijkdenkenden’. Hier heb je helemaal gelijk. Dit is precies waar mijn generatie op zat te wachten. Een hulpmiddel dat de wereld kleiner maakt en mensen met dezelfde interesses bij elkaar brengt. We zijn geen eenheidsworsten die allemaal geinteresseerd zijn in hetzelfde. We zijn op zoek naar ‘ons soort mensen’ en uiteindelijk ‘mijn soort mens’. Facebook helpt ons om ‘ons soort mensen’ te vinden maar ook om ons te verdiepen in interessante ander soort mensen.

Klassieke media
Het zijn niet Google en Facebook die bepalen wat wij interessant vinden. Wij bepalen zelf wat we interessant vinden. Door gegevens over ons gedrag af te staan aan Google en vrienden te worden met andere gebruikers van Facebook, krijgen we toegang tot informatie die we anders nooit zouden kunnen vinden. Het vergroot onze wereld in plaats van dat het onze wereld verkleint tot enkel de onderwerpen waar alleen de klassieke media aandacht aan besteden.

Meer gedeelde ervaringen
Met behulp van blogs, Google en Facebook bepalen we zelf wat we belangrijk vinden en delen dat met onze vrienden, zodat zij het nieuws ook weten. Het gaat ook om belangrijk, niet alleen om leuk. Op deze manier hebben we meer gedeelde ervaringen en kunnen we juist over meer onderwerpen met elkaar praten.

Doorbreken van de status quo
Het internet creeert inderdaad gemeenschappen van gelijkgestemden. Dat is waar we jaren naar op zoek zijn geweest. Gemeenschappen waarin mensen anders kunnen denken. Andere gedachten, die leiden tot andere inzichten over gemeenschappelijke onderwerpen. Inzichten die makkelijk gepubliceerd en gedeeld kunnen worden met gelijkgestemden, maar ook met andersdenkenden.

Dit leidt niet tot fragmentatie van de maatschappij maar tot meer respect voor een andere mening. Een maatschappij die open staat voor andere inzichten, meer kennis bevat en ervoor openstaat om op basis hiervan de status quo, die jarenlang door de klassieke media in stand is gehouden, aan de kaak stelt. Bijvoorbeeld zoals ik nu jouw artikel aan de kaak stel.

Met vriendelijke groet,

Rik Mertens

Ps. Nog even een filmtip. Vanavond zendt RTL7 om 20.00 uur de film The Social Network uit. Dit geeft een mooi inzicht in mijn generatie en gebruik van Social Media.

Update: Mijn 1%

Sinds enige tijd ben ik Social Media Buddy voor ontwikkelingsprojecten van de 1% club. Met enige trots mag ik nu meedelen dat het eerste project waarvoor ik Social Media Buddy ben, volledig gefinancierd is door crowdfunding!

Dat betekent dat de Cecil Kids Kindergarten in Kenia de beschikking krijgt over een eigen watervoorziening. Hiermee is niet alleen schoon water gegarandeerd maar genereert de Kindergarten ook een inkomensstroom door het verkopen van het water, waardoor de financiële positie veel sterker wordt. Houd de Facebook pagina van Cecil Kids in de gaten om op de hoogte te blijven van de vorderingen van de waterput.

Generatieclash

Wat doe je als goede burgervader als 1 van jouw inwoners besluit om voor haar sweet sixteen al haar Facebook vrienden uit te nodigen? En de vrienden van haar vrienden en die weer hun vrienden? Dan zorg je dat je een goede gastheer bent. Je geeft Merthe de sweet sixteen party van haar leven. Een party waar zelfs MTV niet aan kan tippen (is this the only car I get?).

Een goede burgervader regelt een podium waar Merthe op kan staan als haar Facebook vrienden en de vrienden van hun vrienden haar ‘Lang zal ze leven’ toezingen. Dan een uur flink feest. Gebroeders Ko ofzo. Toet Toet Toeter op m’n waterscooter. Daar houd je 1500 zestienjarigen wel een uurtje mee bezig. Merthe het podium weer op ‘Jongens bedankt dat jullie allemaal zijn gekomen maar het feestje gaat vanaf nu verder in Groningen. Dag vriendjes en vriendinnetjes, tot de volgende keer maar weer’. Feestje gevierd en iedereen gaat weer lekker door met leven.

Maar deze burgervader besloot het anders te doen. Zo’n groot feest dat kan natuurlijk niet in zo’n nuchter Grunings durp. Haren is een rustig durp en daar mag ook deze vrijdagavond geen uitzondering op zijn. Daarom belde hij zijn eigen vrienden. En die belden weer hun vrienden.

Het gevolg? Een confrontatie van de Facebook generatie en de generaties ervoor. En dat in real life. Ouch!

Mijn 1% ontwikkelingshulp, geef ook 1%!

Laatst zat ik gewoon wat te lezen en surfen over het internet. Opeens struikelde ik over een link naar een juweeltje van het internet. Een crowdfunding platform voor ontwikkelingshulp, de 1% Club. Internet op z’n best!

Alleen doneren vind ik echter te makkelijk. En dat is geen probleem bij 1% Club. Het mooie van dit platform is namelijk dat je ook 1% kan dóen. Mijn keuze is daarvoor is gevallen op het project ‘Nooit meer blut dankzij een waterput’. Een mooi project met als einddoel een waterput voor een kinderdagverblijf in Mombasa, Kenia.

Het water uit de put wordt verkocht, water dat nu nog wordt ingekocht. Hierdoor krijgt het kinderdagverblijf een inkomen waardoor het minder afhankelijk is van donaties. Een heel mooi doel, vind ik zelf. Mijn 1% doen bestaat uit het opzetten van een social media strategie voor dit project. Dus heeft Cecil Kids, de organisatie achter het kinderdagverblijf, sinds kort een mooie Facebook fan pagina!

Vanaf nu zijn hier alle gebeurtenissen rondom het kinderdagverblijf te volgen en blijkt eigenlijk nu al dat de waterput broodnodig is… Dus: like Cecil Kids op Facebook en geef ook 1% via de project page op de 1% club!

#stophufters

Gisteravond was filmavond. Theo Maassen in de hoofdrol. De telefilm ‘Doodslag’. Een goede film die een beeld schetst van de huidige maatschappij. Een maatschappij waarin hufters de regels bepalen. Een maatschappij die moet worden “terugveroverd op de hufters”, zoals de film begint met een quote van Mark Rutte.

De maatschappij terugveroveren op de hufters. Hoe dan? Het kan écht. Nu hebben we het gereedschap om terug te vechten. Geen wapens of blote vuisten, maar smartphones en computers. Als in de Arabische wereld Facebook het regime van een hufterige dictator omver kan werpen, dan kan Nederland met dit gereedschap een statement maken tegen hufters.

Iedereen heeft nu de mogelijkheid om via Facebook of Twitter de mond open te doen en tegen hufterigheid een eenheid te vormen. Schroom niets. Doe mee! Laat zien dat je het niet accepteert dat een campingeigenaar wordt doodgeschoten vanwege een meningsverschil. Stap op je fruitkistje dat Facebook of Twitter heet en laat je horen! Laat die hufters weten dat deze maatschappij hun gedrag niet accepteert!!

(maar word zelf geen hufter).

Alleen maar plussen!

Facebook wilt alles delen. Met iedereen. Mensen met elkaar verbinden, dat is de basis van het platform. De meeste gebruikers willen dat niet. Alleen contact met vrienden. Dat is genoeg. In een vorige post noemde ik Twitter als beter alternatief daarvoor. Dat kan. Maar er is nog een beter alternatief dacht ik opeens: Google+.

Google heeft precies het sociale netwerk gebouwd zoals de meesten dat willen gebruiken. Een platform om te communiceren met je kennissen. Geen problemen met privacy settings. Jij bepaalt bij het posten met wie je je bericht wilt delen. Kringen of Circles heet dat:

Wat jij wilt is er al. Waarom gebruik je het dan niet? Start nu. Join me on Google+.

Facebook, wat moeten we ermee?

Ieder jaar brengen we meer tijd door op Facebook. Facebook wordt een steeds groter deel van ons leven. We voegen steeds meer informatie toe aan onze Facebook pagina. Tegelijk maken we ons zorgen over onze privacy. Wie kan mijn status updates lezen? Wil ik dat die mensen mijn status updates kunnen lezen? Met andere woorden, is Facebook geschikt voor het doel waarvoor wij het gebruiken?

Iedereen die Facebook gebruikt zou eigenlijk verplicht de film ‘The Social Network’ moeten kijken. Deze film laat op een vermakelijke manier zien wat Facebook precies is. Dit is noodzakelijk om te begrijpen waarom Facebook is zoals het is en waarom Facebook bijvoorbeeld altijd problemen heeft met privacy instellingen. Het verhaal van Facebook kort samengevat, gaat als volgt:

Het verhaal van Facebook begint met de favoriete bezigheid van mannelijke studenten: het beoordelen van de looks van de vrouwelijke studenten. Zo ook op Harvard University. Een eerstejaars Harvard student besluit in 2003 hier een digitale versie van te maken en noemt dit FaceMash. De foto’s verkrijgt deze student door in te breken in de intranetten van verschillende studentenhuizen binnen Harvard. Een paar dagen later wordt FaceMash door het universiteitsbestuur offline gehaald, niet alleen vanwege de gestolen foto’s, maar ook omdat de website het netwerk van de universiteit overbelast. In een paar dagen is FaceMash superpopulair geworden.

Na de berisping door het universiteitsbestuur besluit Mark Zuckerberg, zoals de student heet, het anders aan te pakken. Hij bouwt een nieuwe website en in plaats van de foto’s te stelen, bouwt hij een platform waar studenten zelf hun foto kunnen publiceren. Eigenlijk geeft Zuckerberg zijn gebruikers de mogelijkheid om een digitale collage van zichzelf te maken. Deze website noemt hij The Facebook en is het begin van de website die wij nu massaal gebruiken.

FacebookThe Facebook is in eerste instantie bedoeld om informatie te vinden over mensen op je school en in je klas. Daarnaast legt het de structuur van je vriendennetwerk vast en is het mogelijk om inzicht te krijgen wie de vrienden van je vrienden zijn. Het grote doel is je eigen netwerk vergroten. Om dat te bereiken is The Facebook zodanig gebouwd dat het informatie zo snel mogelijk te verspreidt onder zo veel mogelijk andere mensen. Voor veel Harvard studenten vervult dit een behoefte en zij sluiten zich aan.

Het woordje The verdwijnt en Facebook wordt opengesteld voor mensen buiten Harvard. Meer mensen gaan Facebook gebruiken waardoor het publiek van Facebook verandert. In eerste instantie sluiten meer mensen zich aan die ook hun sociale netwerk willen vergroten. Later wordt Facebook zo populair dat ook mensen die op de hoogte willen blijven van de ontwikkelingen in het leven van hun vrienden die al op Facebook zitten, zich aansluiten.

Deze mensen gaan ook hun eigen leven delen op Facebook, om hun vrienden te informeren. Ongemerkt vervult Facebook hierdoor een heel andere behoefte dan het doel waarvoor het ooit is gebouwd. Het informeren van vrienden is immers een heel ander doel dan het vergroten van je sociale netwerk. Ik zie dan ook vanalles voorbij komen op Facebook. Van foto’s van baby’s en halfnaakte kinderen tot de status van de depressie waarin een Facebook gebruiker zich bevindt. Misschien leuke informatie voor je vrienden, maar als je een collage van jezelf maakt die wordt tentoongesteld aan de hele wereld, zou je dit er dan ook in zetten?

Waarschijnlijk niet. Je wilt deze informatie delen met vrienden en niet met de rest van de wereld. Dus is Facebook niet de juiste plek om deze informatie te delen. Ok, dit is te voorkomen door het juist instellen van de privacy instellingen maar bovenstaande verklaart ook waarom Facebook pas na grote druk de privacy instellingen heeft aangepast.

Ondanks dat blijft het probleem dat Facebook 2 groepen tevreden moet houden: Mensen die op Facebook hun sociale netwerk proberen te vergroten, daarbij zoveel mogelijk berichten van anderen willen lezen en daarbij moeten slalommen om foto’s van spelende kinderen waarvan de ouders hun vrienden willen informeren en tegelijk worstelen met het gebrek aan privacy binnen Facebook. Het is duidelijk dat beide doelen niet zijn te realiseren binnen één netwerk.

Wat is dan wel de juiste plek om ontwikkelingen in je leven te delen? Het antwoord ligt wellicht dichterbij dan je denkt: Twitter. De oude slogan van Twitter is immers ‘Share your interests’. Veel mensen begrijpen niet dat mensen hun dagelijks leven delen met de hele wereld op Twitter maar doen dit ondertussen wel op Facebook. Dat begrijp ik dan weer niet. Bovendien heeft Twitter veel eenvoudigere privacy settings. Er zijn 2 opties: Deel alles met iedereen of deel alles alleen met je volgers (vrienden). Laat dat laatste nou net zijn waar Facebook gebruikers die worstelen met privacy naar op zoek zijn.

Eigenlijk sluit Facebook dus niet meer aan bij de manier waarop het door veel mensen wordt gebruikt. De vraag is of Facebook dat probleem op moet lossen door het afschermen van de privacy, of dat de gebruikers Facebook eindelijk weer eens moeten gebruiken waarvoor het is bedoeld: Het vergroten van je sociale netwerk. Wat mij betreft dat laatste. Dus alle privacy instellingen weer zover mogelijk open, en als je dingen met een beperkte groep wilt delen, ga dan op zoek naar tools die daar beter voor geschikt zijn, zoals Twitter.