Auteur archief: Rik Mertens
Over 5 jaar geen laptops meer?
Vandaag heb ik de eerste cursusdag gehad voor mijn marketing opleiding. Heerlijk zo’n dagje aanrommelen met vakgenoten. Natuurlijk is zo’n dag een mooie gelegenheid voor leuke discussies. De mooiste stelling was dat de laptop over 5 jaar niet meer bestaat. Met de stormachtige opkomst van tablets, waren hier veel medestanders voor te vinden. Ik denk echter dat er over 5 jaar gewoon nog laptops zijn.
Een tablet is een fantastisch apparaat om informatie mee te consumeren, oftewel lezen. Het produceren van veel informatie, oftewel typen, is een drama. Ik zie mij echt niet 8 uur per dag op een tablet rammen. Daarvoor is een laptop toch een stuk beter apparaat, hoewel die ook niet heel erg ergonomisch verantwoord is. Wel zullen laptops eigenschappen van tablets overnemen. Eigenlijk gebeurd dat nu al met de zogenaamde ultrabooks, ultra dunne en lichte laptops die de goede eigenschappen van tablets en laptops combineren. Misschien moet de stelling wel worden omgedraaid!
Zijn er door de komst van ultrabooks over 5 jaar nog wel tablets? Ik denk het wel. Een tablet is een superhandig apparaat voor het consumeren van informatie en schrijven van korte teksten. Daarom zal de tablet blijven bestaan, een laptop blijft toch een onhandig ding om alleen informatie te lezen. Een nieuwe innovatie is nodig om beide apparaten van de aardbodem te laten verdwijnen, net als desktops. Een product dat nog handzamer en ergonomischer is dan de huidige apparaten. Een virtueel scherm en virtueel toetsenbord verpakt in een bril ofzo. We zullen het zien over een jaartje of 5…
2,3 miljoen bondscoaches
John de Mol dacht het helemaal voor elkaar te hebben gisteravond. Uit dik 500 inzendingen selecteerde hij willekeurig 6 liedjes. Vervolgens laat hij het Nederlands publiek bepalen welke naar het Eurovisie Songfestival gaat. Om deze 2,3 miljoen bondscoaches een beetje te helpen vloog hij 100 mensen uit verschillende landen van Europa in en nodigde hij een ‘vakjury’ uit. John was gisteravond helemaal klaar voor de strijd.
De vakjury, die de afgelopen jaren in verschillende samenstellingen had bewezen per definitie incompetent te zijn, moest door het uitspreken van hun voorkeur duidelijk maken waar in ieder geval niet op moest worden gestemd door het Nederlands publiek. Deze keer had John, eveneens willekeurig, als vakjury gekozen voor DJ Afrojack (omdat hij de vriend van Paris Hilton is?), Jeroen Nieuwenhuize, Carlo Boszhard verkleed als Ali B, Irene Moors verkleed als Stacey Rookhuizen en Mari van de Ven verkleed als Carlo Boszhard. Ondanks wat gemol van Jeroen (“ik ga mee met de buitenlanders”) en Afrojack (“Ik vond jouw liedje wat afgezaagd.”), die zich af en toe tot ware songfestival specialisten ontpopten, deed de jury uitstekend haar werk en pikten ze de kansloze deelnemers voor een overwinning in Bakoe er feilloos uit.
Om duidelijk te maken waar wel op te stemmen, zijn de 100 Europeanen ingevlogen. Dan lijkt het zo simpel. De ‘vakjury’ vertelt waar zij op stemmen, die keuze moeten de kijkers thuis dus niet maken. Vervolgens zegt presentator Jan Smit voor, die het overigens best aardig deed, wat Europa leuk vindt. De Tros kijker moet dan dezelfde keuze maken als de 100 Europeanen. Makkelijker kan het bijna niet.
Dat dit voor 2,3 bondscoaches te moeilijk is, bleek al in de tweede stemronde. Waar 75 van de 100 Europeanen voor stoeipoes Rafaella en haar chocoladeliedje gingen en de ‘vakjury’ koos voor Joan, bleken de 2,3 miljoen bondscoaches thuis niet in staat het juiste sms nummer in te typen en kon Rafaella al naar huis. Dag songfestival overwinning.
Bij de finale bleek het kwartje opeens wel te zijn gevallen bij de bondscoaches thuis. Waar de jury Pearl en Ivan alvast op een voorsprong zette voor een nieuw songfestival fiasco, werd dit advies genadeloos van tafel geveegd door de 2,3 miljoen bondscoaches en gaat indiana Joan ondanks haar maffe outfit naar het Songfestival.
Toen was het kwaad echter al geschied, met Rafaella hadden we namelijk dik gewonnen. Maar ook met Joan moet het een finaleplaats haalbaar zijn. Weg met die verentooi en een beetje Mumford & Sons erin en we hebben een catchy eigentijds liedje dat moet kunnen strijden met deze inzending uit Noorwegen.
Wat dit nationaal songfestival wel heeft bewezen, is dat het leggen van een keuze bij 2,3 miljoen bondscoaches ook niet werkt. Gelukkig hebben we deze zomer in Oekraine 1 bondscoach en begrijpt die dat mooi spel geen voorwaarde is om Europees kampioen te worden. John, je hebt een jaar de tijd om die persoon te vinden voor het Songfestival 2013. Voor dit voorjaar wens ik Bert en Joan veel succes!
Tussen Zeeman en Zara
Met deze post ga ik mij voor een man op gevaarlijk gebied begeven: de damesmode. Ok, herenmode had ook gekund maar het vrouwelijk brein is toch net even interessanter in dit geval.
Vrouwen zijn dol op koopjes. Het liefst wordt er veel voor weinig gekocht. Toch doen veel vrouwen dat liever bij Zara dan bij Zeeman, ondanks dat de laatste veel goedkoper is. Beetje vreemd, dol op koopjes en toch liever in de duurdere winkel kopen dan in de goedkopere. Daar ligt misschien nog een gat in de markt. Maar, hoe verkoop je goedkope dameskleding die de moderne vrouw wél wil kopen?
Primark is een kledingketen die in dit gat is gesprongen. Ten opzichte van Zeeman heeft Primark haar aanbod smaller maar dieper gemaakt. Alles wat niet met mode te maken heeft is eruit, zoals de oma onderbroeken en het goedkope kinderspeelgoed. Daarvoor in de plaats meer variatie in kleding. Het is niet de speciale stijl die Primark onderscheidt, maar het grote aanbod.
Dat grote aanbod geeft wel een probleem: ruimte. Winkelruimte in stadscentra is duur. Maar daar heeft Primark iets op gevonden, grote moderne winkelcentra buiten het centrum. Deze schieten als paddestoelen uit de grond omdat ook electronicazaken op zoek zijn naar grote goed te bereiken winkelruimtes. Meer ruimte voor minder geld dus.
Deze locaties hebben nog een bijkomend voordeel: Waar het stadscentrum nog wel eens als een uitje wordt gebruikt om een luchtje te scheppen en er dus veel wordt gekeken zonder te kopen, heeft een bezoek aan een winkelcentrum maar 1 doel: geld uitgeven. Een hogere omzet is het resultaat.
Daarnaast heeft Primark de sfeer van een normale kledingzaak. Geen goedkoop felgeel en blauw, maar rustige pastelkleuren en een moderne inrichting die het shoppen aangenaam maakt, zoals Zara die ook heeft. Bij Primark is het goedkoop winkelen in een sfeer die allesbehalve goedkoop aandoet. En het blijkt dat vrouwen daarvoor graag eens een dagje niet naar de stad gaan.
Zijn er eigenlijk meer producten waar nog ruimte is voor de combinatie diep assortiment met een lage prijs?
Je tablet veranderen in een persoonlijk tijdschrift
Gisteren blogde ik waarom het lezen van blogs zo leuk is. Vandaag een aantal manieren om het lezen van blogs leuker en makkelijker te maken.
Het lezen van blogs kan door de favoriete blogs 1 voor 1 af te gaan om te kijken of er nieuwe posts zijn geplaatst. Dat kan natuurlijk makkelijker. Je raadt het al, daar zijn (best veel) tooltjes voor beschikbaar die dit voor je doen. Deze heten RSS readers en Google reader is daar een voorbeeld van. Natuurlijk is er ook een Google reader app voor Android.
Met een RSS reader is het mogelijk om blogs in te delen in categorieën. Hierdoor zijn berichten van verschillende blogs rondom hetzelfde thema in chronologische volgorde achter elkaar te lezen. Dan begint het al aardig op een tijdschrift te lijken.
Om het lezen nog leuker te maken zijn er apps die het allemaal net even iets fijner weergeven. Voorbeelden hiervan zijn Flipboard voor de iPad en Feedly voor Android. Deze apps synchroniseren met Google reader en hebben een mooiere gebruikers interface dan Google Reader waardoor lezen echt leuk wordt.
Nu nog inhoud vinden voor het tijdschrift. Over ieder mogelijk onderwerp is er wel een blog. Gewoon even een onderwerp gevolgd door het woord “blog” intypen in Google en kopiëren en plakken maar met die internetadressen. Denk niet alleen aan blogs over hobby’s of werkveld maar ook over hele algemene dingen zijn leuke blogs te vinden, zoals tv kijken of je woonplaats. Als eenmaal een leuke blog is gevonden wordt het nog makkelijker, de meeste blogs rondom hetzelfde onderwerp noemen elkaar in de blogroll, een lijst met gerelateerde blogs. Blogposts bevatten ook vaak linkjes naar gerelateerde blogs, op die manier groeit het tijdschrift terwijl je leest.
Veel digitaal leesplezier!
Bloggerdeblog
Ik ben nu een dikke week lekker bezig. Maar waarom eigenlijk? Hier 5 redenen:
1. Anderen doen het ook.
Zoals Alexander, Ernst-Jan, Herman, Elja en nog veel meer mensen. Dit is natuurlijk een hele slechte reden. Laat ik het anders zeggen: Blogs lezen is leuk. Het verbreedt mijn wereld. Het laat mij nadenken over dingen waarover ik anders nooit na zou denken. Invalshoeken worden anders. Er wordt ruimte gecreëerd om dingen op een andere manier te bekijken en waarderen. Dingen waar ik eerst niet het nut van inzag worden opeens mooi, interessant, spannend, leuk ofjuisthettegenovergestelde. En geven is nog leuker. Zoals Jochem Meyer laatst zei in het tv programma ‘24 uur met’: “Ik ben een pleaser en ik ben er nog trots op ook.”
2. De wereld wordt groter.
Dat vind ik leuk. Maar waarom vind ik dat leuk? Door dingen op te schrijven, worden gedachten gestructureerd. Het geeft aandacht voor het detail, want details maken dingen interessant, mooi spannend ofjuisthettegenovergestelde. Op die manier krijgt alles een verhaal. Feiten worden opeens inspiratie, een internetpagina is het doek voor het schilderij en dat maakt de blogger tot kunstenaar. En het mooie is, iedereen wordt door dezelfde dingen op een andere manier geïnspireerd. Waarom dan die inspiratie niet uitwisselen om elkaar op die manier weer opnieuw te inspireren?
3. Soms meer dan 140 tekens nodig zijn.
Met Twitter en Facebook is het heel gemakkelijk om via een linkje anderen te wijzen op iets leuks, origineels of inspirerend. Er zijn mensen die daarom roepen dat bloggen dood is. Maar soms zijn dingen niet gewoon leuk, origineel of inspirerend. Dan is een beetje meer uitleg en verdieping nodig. Dan moet het verhaal erbij worden verteld om het in de juiste context te plaatsen.
4. Het kan.
Voor het intenettijdperk was het bereik maar klein, tenzij iemand het nodig vond een tv camera voor je neus te zetten. Met de komst van het internet kan iedereen dat podium creëeren. Toen websites nog moeilijk waren om te bouwen, konden alleen nerds dat. Dankzij tools als Tumblr, WordPress en Blogspot kan iedereen het. Het enige dat dan nog nodig is, is inspiratie. En dat laatste heeft iedereen, al is het soms even zoeken.
5. De wereld is groter dan Facebook.
En in de wereld buiten Facebook is de vraag naar inspiratie veel groter. Met 16 miljoen Nederlanders moet er toch wel iemand zijn die ik kan inspireren, lijkt me. Maar eigenlijk is dat niet belangrijk.
Dit lijkt me genoeg stof tot nadenken voor vandaag. Ofjuisthettegenovergestelde?
Twitterconcepten voor bedrijven: 5 valkuilen
Gisteren blogde ik over de worsteling van RTL met Social Media bij hun #rtltweetweek concept. Vandaag een verdere uitleg over die valkuilen (2 en 3) en nog 3 andere valkuilen van Twitter.
1. Twitter doen in plaats van meedoen op Twitter.
Ja, wij doen ook Twitter. We hebben een account waarop we regelmatig berichten posten. We volgen andere accounts binnen onze branche en we reageren op mensen die ons benaderen. Dan doe je inderdaad Twitter. Je doet Twitter zoals je reclameborden gebruikt om je boodschap over te brengen. En je doet twitter zoals je klantcontactcentrum telefoontjes, mails of post beantwoordt.
Maar Twitter is geen reclamebord waarop een bedrijf alleen maar een uiting de wereld in kan slingeren. Twitter is meer. Twitter is ook geen manier waarop mensen contact zoeken met een bedrijf. Twitter is voor iedereen een reclamebord. Een reclamebord dat ruimte biedt voor iedereen. Niet alleen voor jouw bedrijf. Twitter is voor iedereen een manier om een uiting de wereld in te slingeren. Tweeps zoeken geen contact, ze geven hun mening. En bij voorkeur doen ze dat zonder daarbij even de juiste accountnaam van het klantcontactcentrum op te zoeken.
Op de homepage van Twitter staat: “Find out what’s happening, right now…” Dát is Twitter. Wat een bedrijf zelf te vertellen heeft, is maar een heel klein gedeelte van het geheel. Veel groter is wat anderen over dat bedrijf zeggen. Misschien is dat iets positief dat het bedrijf wilt delen met anderen. Wellicht is dat negatief. Een kans die een bedrijf wilt grijpen om dingen te verbeteren. Pas als een bedrijf weet wat er over haar wordt gezegd en daarop gaat reageren doe het mee op Twitter.
KLM is een voorbeeld van meedoen op Twitter in plaats van Twitter doen. Twitter maar eens dat je het #klote vindt dat je je vlucht van #klm hebt gemist. Je krijgt meteen (of als ze het druk hebben binnen een uur) reactie van KLM zelf.
2. Gebruik van meerdere accounts
Het is heel aantrekkelijk om voor ieder product, campagne of wat dan ook een apart account aan te maken. Net als dat voor ieder product of campagne een nieuwe reclameposter wordt gemaakt. Gebruik op Twitter 1 account, voor alles. Niet alleen omdat bij het opstarten van een nieuw account opnieuw moet worden begonnen met het kweken van volgers maar omdat de som van alle tweets de identiteit van een bedrijf is. Tweeps zijn niet geïnteresseerd in een product of campagne. Ze zijn geïnteresseerd in de identiteit van het bedrijf. Ze willen weten wat er nog meer zit achter dat ene product of campagne.
3. Behouden van controle
Het grootste gedeelte van wat zich afspeelt rondom een bedrijf op Twitter ligt buiten de controle van dat bedrijf. Probeer dit dan ook niet te controleren. Dat lukt toch niet. Er invloed op uitoefenen kan wel. Door snel te reageren. Op de homepage van Twitter staat:“Find out what’s happening, right now…” En right now is ook echt right now. Niet 1 minuut geleden maar right now. Dan is er dus geen tijd om uitgebreid na te denken wat men gaat doen. Er moet meteen iets gebeuren. Leg de beslissing van wat te doen dan ook bij degene die achter de knoppen zit. En niet in een praatgroepje.
Laat daarnaast werknemers op eigen titel deelnemen en beperk dit niet. Werknemers bouwen een eigen volgersgroep op die net iets ander is dan die van het bedrijf omdat ze net een andere identiteit hebben. Interessante tweets van werknemers kunnen door het bedrijfsaccount worden gedeeld met de volgers van het bedrijf zelf. Spreek wel heel goed met elkaar af wat ‘not done’ is op Twitter in relatie met het bedrijf. Een bedrijf dat dit heel goed doet is Radio 3FM, waar naast het account @3fm ook iedere DJ zijn eigen account heeft.
4. Niet, ongelukkig of misbruiken van #hashtags
Gebruik een #hashtag voor het onderwerp en emotie van een tweet. Omdat hashtags een andere kleur krijgen zijn deze gemakkelijk te herkennen. Ik lees die eerst om te bepalen of een tweet interessant is. Misbruik hashtags niet om aandacht voor tweets te krijgen. Als je niets te melden hebt op vrijdagavond over The Voice of Holland, gebruik dan ook #tvoh niet om toch de boodschap onder de aandacht te brengen in het trending topic op dat moment. Dit wekt alleen maar aversie tegen de identiteit op.
Denk ook goed na over te gebruiken hashtags. McDonalds gebruikte laatst #McDstories. Er zijn genoeg McDonalds stories te vertellen maar de meeste stories over McDonalds zijn anders dan de stories van McDonalds. Zo werd #McDstories trending topic op een andere manier dan McDonalds het had bedoeld.
5. Overladen met informatie
Meld alleen iets als het relevant genoeg is om het te melden. Ga niet tweeten om ‘right now’ onder de aandacht te komen. Tweeps zijn op zoek naar interessante, relevante informatie. Past je boodschap niet in 140 tekens? Dan is de boodschap niet geschikt voor Twitter. Ga het ook niet spreiden over meerdere tweets. Bij te veel oninteressante, irrelevante informatie weten de meeste tweeps het unfollow knopje wel te vinden. Overigens is het aantal volgers net als het aantal tweets, zeker in het begin, totaal niet belangrijk. Dingen weggeven om retweets of volgers te krijgen is dan ook een no-go. Dit gaat ten koste van de authentieke identiteit. Als die in orde is, dan komen die volgers vanzelf.
Worstelen met social media
Ik val wel met mijn neus in de boter met deze blog. Dit weekend had ik het over de onbegrijpelijke zet van RTL om @brittjje de mond te snoeren op Twitter en gisteren kwam RTL al met hun volgende onbegrijpelijke social media zet.
Andere RTL medewerkers moeten namelijk juist wél gaan twitteren rondom hun programma’s, onder de noemer #rtltweetweek. Toen begreep ik echt helemaal niets meer van het social media beleid bij RTL. Wat verwachten ze van social media? Wat willen ze bereiken op social media? Een week trending topic zijn? Zodat iedereen het de week erna alweer is vergeten?
RTL worstelt duidelijk met social media. Ze maken het ook veel te moeilijk. Vanaf zaterdag 25 februari t/m vrijdag 2 maart twitteren RTL 4 Sterren unieke behind the scenes info tijdens hun programma’s. Klinkt erg goed, maar dit is gedoemd om te mislukken. Waarom? Niet omdat ze dat willen, maar omdat ze moeten. Omdat iemand anders dat voor hen heeft verzonnen. En waarschijnlijk heeft iemand ook al verzonnen wat ze gaan twitteren.
Het leuke van twitter is de authenticiteit. Mensen op twitter zijn gewend aan authentieke interessante informatie waar vooral niet te lang over is nagedacht. Twitter is namelijk niet iets dat je doet omdat het moet, maar iets dat uit jezelf komt. Als je het doet omdat het moet, is het beter om weg te blijven. Dan worden het loze kreten zonder inspiratie of kreten waar de commercie vanaf druipt. Daar zit niemand op te wachten. Houd het gewoon simpel en oprecht vanuit de persoon en laat er geen hele afdelingen over nadenken.
Maandag gaat Ferry Somogyi een halfuur lang op twitter vragen beantwoorden over #GTST. Klinkt ook leuk maar waarschijnlijk gaat Ferry zoveel vragen krijgen dat er meer mensen worden teleurgesteld dan dat er mensen antwoord krijgen. Er worden vragen gesteld om het vragen stellen en Ferry gaat antwoorden geven om het antwoord geven. Volledig nutteloze interactie zonder toegevoegde waarde.
Iemand die echt een vraag heeft over GTST stelt deze toch wel. RTL moet zorgen dat ze er klaar voor zijn om die vraag te ontvangen en dat ze antwoord kunnen geven zodat ze zeker weten dat de vraagsteller het juiste antwoord krijgt. En altijd het juiste antwoord krijgt. Niet een weekje. De tweeps wachten niet tot RTL over een week eens gaat beginnen met de #rtltweetweek. De tweeps zijn jaren geleden al begonnen en gaan nog jaren door. Niet een weekje.
Tot slot schijnt het dat de RTL medewerkers gaan twitteren op de account @rtltweetweek en niet met hun eigen account. Daar gaat de authenticiteit!
Energie die het leven aangenamer maakt
Niets is zo lekker als thuiskomen in een warm huis. Uit de warme auto, meteen naar binnen, jas uit en lekker neerploffen op de bank. Gisteren, toen ik thuis kwam na een weekend Limburg, kwam ik thuis in een koud huis. Uit de lekker warme auto. Snel de thermostaat op standje ‘lekker warm’. Twijfel over jas uit of nog even aan. Iets te doen zoeken omdat het nog te koud is om stil op de bank te gaan zitten. Fijn is anders.
Gelukkig heeft Essent de e-thermostaat uitgevonden. Daarmee kan via een app op je mobiel onderweg alvast de thermostaat worden aangezet. Briljante uitvinding en gratis voor nieuwe klanten. Eén probleem echter: Ik ben al klant bij Essent. Ik ben een slaper zoals Johan Derksen dat noemt. Iemand die al jaren teveel betaalt bij dezelfde energiemaatschappij. En voor mensen die slapen bij Essent vraagt Essent 150 euro voor een e-thermostaat. Wacht even, dus zo gaat Essent met trouwe klanten om. Mensen die jarenlang teveel betalen (volgens Johan), betalen ook nog eens 150 euro voor iets dat anderen gratis krijgen. Mensen die voor een duppie, een tientje of nog iets meer overstappen naar een andere maatschappij!
Ik slaap niet voor niets al jaren bij Essent. Ik verwacht van een energiemaatschappij dat ze mij energie geven. Als het kan een beetje betrouwbaar, dat ik verder weinig last van ze heb en dat ze het mij zo gemakkelijk mogelijk maken. En dat lukt Essent best goed. Rekeningen zijn altijd juist, weinig onaangename verrassingen en het jaarlijks doorgeven van de meterstanden gaat snel en gemakkelijk.
Als ik dan om mij heen ga kijken zie ik andere energiemaatschappijen die goedkoper energie aanbieden, waarbij ik dan maar moet hopen dat ik verder geen last van ze heb. Ook zijn er energiemaatschappijen die een andere kleur energie aanbieden, waarbij groen erg populair is. Weer andere energiemaatschappijen bieden een stukje zekerheid in de vorm van vaste tarieven waarbij ik, denk ik, zeker weet dat ik vast te veel betaal. Weer een andere maatschappij denkt met mij mee hoe ik energie kan besparen. Geen idee waarom ze dat doen als hun eigen doelstelling het tegenovergestelde is. Kortom, geen goede redenen om over te stappen.
Maar een e-thermostaat is dat voor mij wel. Was er maar een energiemaatschappij die mij het leven aangenamer maakt. Een energiemaatschappij die gewoon mijn huis verwarmt omdat ik dan niet in de kou moet zitten. Die mij gewoon van stroom voorziet omdat ik dan niet met kaarsen in de weer moet. Een maatschappij die gemakkelijk en efficiënt een foutieve rekening corrigeert, zonder 10 brieven te sturen. Ketel kapot? Geen probleem, met één druk op de knop komt er een monteur of kan een nieuwe worden geleased of gekocht. Mijn dak beschikbaar stellen voor zonnepanelen? Geen probleem, kan ook met 1 druk op de knop worden geregeld. En af en toe een nieuw stukje innovatie die mij het leven op energiegebied weer een stukje aangenamer maakt, zoals een e-thermostaat. Daar wil ik dan best voor betalen. Als andere klanten het maar niet gratis krijgen. Geen probleem dat daar een iets hogere rekening tegenover staat, Johan.
De energiemaatschappijen schieten de laatste tijd als paddestoelen uit de grond, maar er is dus nog steeds ruimte voor vernieuwende concepten. Wie-o-wie wordt de energiemaatschappij die het leven aangenamer maakt? Ik sta te trappelen om over te stappen. Tot die tijd overweeg ik serieus om mij af te melden bij Essent en onder de naam van mijn vriendin weer aan te melden. Beetje omslachtig om klant te blijven bij Essent.
Grauw en grijs wordt hypermodern
Net als velen ken ik Luik alleen zo, als een grauwe en grijze stad:
Luik is inmiddels bezig met een inhaalslag en dat heeft schitterende resultaten. Bijvoorbeeld het TGV station Liège Guillemins en nu ook het Médiacité, waar ik vanmiddag even doorheen ben gelopen. Een groot winkelcentrum met een schitterende hypermoderne architectuur:
Rik Mertens 