Auteur archief: Rik Mertens

Eindelijk mooi weer! Tijd om het onkruid in de border na 3 jaar eens te vervangen door kruiden waar wel voor betaald moet worden. Dus op naar het tuincentrum.

Daar staan ze, 6 lange rijen borderplanten. Zorgvuldig zoeken we een mooi palet bij elkaar. We houden rekening met bloeiperiode, hoogte, vorm en tenslotte kleur. En dat is niet makkelijk als het tuincentrum ze indeelt per kleur.

Waarom eigenlijk per kleur? Best wel waardeloos voor de easy shopping tuinman… Waarom niet een aantal voorbeeldgroepjes bij elkaar zetten? Doet een kledingwinkel tenslotte ook.

Vandaag was mijn eerste werkdag na een weekje vakantie. Zoals iedere werkochtend begon ik met het openen van mijn mailbox. 160 ongelezen mails was het resultaat van een weekje vrij. Nadat ik dat getal had gezien, heb ik Outlook afgesloten. Gewoon klik op het kruisje. Ik ben gaan doen wat ik vond dat moest gebeuren. Als iets anders belangrijk is, komt iemand dat vast wel even melden.

Op 1 afspraak na, heb ik de hele dag aan mijn belangrijke klus kunnen werken. Die afspraak was zo belangrijk dat het niet via de mail kon. Verder heb ik van de 160 mails er 2 nodig gehad als input voor mijn klus. De rest heb ik niet eens gezien. Wel ben ik enorm opgeschoten met mijn belangrijke klus.

Morgen open ik Outlook pas als ik informatie nodig heb. En overmorgen weer. En volgende week nog steeds. Zal er een dag komen dat ik Outlook helemaal niet meer open? Hoe zal dat zijn?

Vanmorgen stond er een artikel in De Gelderlander over benzineprijzen die binnen het etmaal variareren. Net als bij vliegtickets en hotelkamers zeg maar. In Duitsland schijnt dit vaker voor te komen, in Nederland wordt ermee geexperimenteerd. Maar waarom eigenlijk?

Vliegtuigtickets en hotelkamers hebben een beperkte capaciteit en een groot aandeel vaste kosten. Het vliegtuig moet toch vliegen, dus dan liever de stoel verkopen voor een laag bedrag, dan helemaal niet. Iedere euro extra kan worden gezien als extra winst. Bij hotelkomers hetzelfde. De kamer is er al, dus liever verhuren voor een lage prijs, dan helemaal niet. Bij benzine is dat anders. Voor iedere verkochte liter, moet de voorraad weer worden aangevuld. Iedere euro minder is dus extra verlies, geen extra winst.

Ook de prijs verhogen is nutteloos. Bij hotelkamers en vliegreizen koop je risico af met een hogere prijs. Het risico dat het beperkt aantal stoelen of bedden is uitverkocht. Ik heb nog nooit meegemaakt dat ik bij de pomp kom en dat de benzine is uitverkocht. Het risico bestaat voor mij niet, dus waarom zou ik dat willen afkopen?

Dynamische prijzen willen pomphouders ook toepassen op artikelen in de shop. Maar ook die producten zijn meer vergelijkbaar met benzine dan met vliegtuigstoelen of hotelbedden. Volgens mij leidt het dynamisch prijzen alleen maar tot beperking van de winst. Een hogere prijs vragen gaat niet, want dan gaan de klanten naar een andere pomp. Een lagere prijs vragen gaat wel maar dat kost de pomphouder geld. Waarom zou hij dat doen? Tanken moet je immers toch.

Vanmorgen lag er een halve Volkskrant in de brievenbus. Dat is opvallend, want ik heb geen abonnenement. Hij was dan ook al 2 dagen oud en zat in een envelop. De verzender bleek mijn moeder en het ging om een artikel over ‘De manieren waarop bedrijven ons in de houdgreep hebben.’

Meer specifiek gaat het over marketing trucs. Manieren waarop marketeers onze aankopen beinvloeden. De schrijver en de marketing goeroe vinden dat bedrijven een pas op de plaats moeten maken. Als ik naar shampoo en tandspasta reclame kijk, waarbij veel moeilijke woorden worden gebruikt, de wildste producten voorbij komen die erin zouden moeten zitten en zogenaamde onafhankelijke specialisten, ben ik het daarmee eens.

Van de andere kant, de huidige consument is niet dom en anders zijn er consumentenprogramma’s als Radar en het virale effect van social media om consumenten de nodige kritische blik bij een aankoop te geven. Op die manier worden sprookjes als een lopend vuurtje ontkracht en deze praktijken snel uitgeroeid. Dan gaat het in de marketing weer waar het écht om moet gaan, identiteit.  

Identiteit kan de unieke eigenschap van een product zijn die het beter maakt dan alle anderen. Identiteit kan ook het verhaal zijn dat bij een product hoort en waarmee de consument een klik heeft. Zonder verhaal zou cola bijvoorbeeld gewoon cola zijn. Dankzij Coca Cola is cola voor mij bij iedere aankoop en iedere slok een beetje ‘happiness’. Op die manier maken de marketeers van Coca Cola het leven toch een beetje mooier. 

Bewust of onbewust kiezen consumenten voor een merk omdat ze met dat merk meer een klik hebben dan het andere. Een klik omdat we ons ermee kunnen identificeren of er sympathie voor hebben. Is dat een houdgreep of de gewenste situatie?