De 5 leukste dingen om te doen in Valkenburg

Valkenburg is het centrum van de toeristenindustrie in Zuid Limburg en trekt jaarlijks duizenden toeristen. In de kleine straatjes is het daarom altijd druk en voor toeristen is er veel te doen. Maar wat zijn nu de dingen die écht de moeite waard zijn in Valkenburg?

 

Beklim de Cauberg met je wielrenfiets

Met de aankomsten van de Amstel Gold Race en meerdere wereldkampioenschappen is de Cauberg door wielerliefhebbers bijna heilig verklaard. Ook voor amateurwielrenners is Valkenburg een uitstekend beginpunt voor tocht door Zuid Limburg op de wielrenfiets.

Bij de Amstel Gold Race Experience start de Amstel Gold Race fietsroute, een route met 3 lussen die samen het wedstrijdparcours van de Amstel Gold Race vormen. Alle drie de lussen zijn uitgepijld, dus je hoeft je niet druk te maken over het vinden van de juiste weg.

De zware finalelus is 79 kilometer en de hele route met 3 lussen is 267 kilometer. Natuurlijk gaan alle lussen over de Cauberg, die je als toetje nog een keer kan bedwingen om over de officiële finishlijn van de Amstel Gold Race te fietsen in Berg en Terblijt!

 

Geniet van het uitzicht bij de Kasteelruïne

Het mooiste uitzicht over Valkenburg heb je vanaf de Kasteelruïne. Plof even neer op het Panoramaterras van Restaurant De Haselderhof naast de ruïne en geniet van het uitzicht over Valkenburg. Je komt er via het glazen toegangsgebouwtje op het Grendelplein.

 

Mountainbiken in de Grotten

Het bezoeken van de grotten is een populaire activiteit voor toeristen in Valkenburg. Er zijn een aantal grotten die je kunt bezoeken met een gids maar de rondleidingen zijn meestal vrij suf. Toch is er ook een leuke manier om de grotten te ontdekken, en dat is per mountainbike!

Mountainbiken door de grotten kan alleen bij de Sibbergroeve, die een eindje buiten het centrum van Valkenburg ligt. Tijdens de tocht rijd je een route van ongeveer 8 tot 10 kilometer door de donkere grotten!  

 

Wandelen naar de Kluis

Voor wie even de drukte wil ontsnappen ligt een klein stukje buiten het centrum van Valkenburg Kasteel Oost. Dit is een mooi vertrekpunt voor een wandeling langs de Geul met veel bezienswaardigheden, met als laatste het huisje van de kluizenaar op de Sjaasberg. Onderweg kom je onder andere langs ‘de 3 beeldjes’, Kasteel Schaloen en De Kluis. Een wandeling met alleen maar highlights!

 

Zomerrodelen

Ook een mooi uitzicht over Valkenburg heb je vanaf de Wilhelminatoren. Hier kun je komen via de stoeltjeslift met het dalstation aan de Neerhem. Boven aangekomen kun je de 35 meter hoge Wilhelminatoren beklimmen en via de tokkelbaan weer naar beneden. Terug naar het dalstation van de stoeltjeslift kan met een slee via de zomerrodelbaan.

5 tips om te doen in Maastricht

  1. Winkelen

Maastricht is een uitstekende winkelstad. Het winkelgebied is te vinden tussen het De Markt, Het Vrijthof en het Onze Lieve Vrouweplein met de Grote Staat (zonder r!) als belangrijkste winkelstraat. De winkelcentra Entre Deux, tussen het Vrijthof en de Markt en Mosae Forum, achter het gemeentehuis op de Markt, combineren ondanks hun moderne uitstraling goed met de rest van het centrum van Maastricht.

 

Ga zeker even kijken in Het Kookhuis aan de Maas aan de Markt in een voormalig bankgebouw. In de voormalige kluis is de koopjeskelder te vinden, die je zeker niet mag missen! Ook de moeite waard vanwege de locatie is boekhandel Dominicanen in de voormalige Dominicanenkerk, naast winkelcentrum Entre Deux.

 

  1. Terrasbezoek

Een bezoek aan Maastricht is niet compleet zonder even op het terras te zitten en te kijken naar het bijzondere volk dat allemaal voorbij komt. Wist je dat Maastrichtenaren zich nog speciaal ‘aankleden’ voordat ze naar de stad gaan?

Het Vrijthof is de meest bekende plek om een terrasje te ‘pikken’. Maar ook de Markt en het Onze Lieve Vrouwenplein zijn voldoende terrassen en bezienswaardigheden.

 

  1. Wandel langs de stadswallen

Langs de stadswallen zijn mooie parken aangelegd en aan de andere kant van de stadswal is het heerlijk struinen door de kleine straatjes langs de Jeker, die hier door de stad stroomt. De lekkerste vlaai eet je bij de Bisschopsmolen.

 

  1. Boottocht over de Maas.

Vanuit Maastricht is het mogelijk om meerdere boottochten te maken, uiteenlopend van 1 uur tot een hele dag of een avond. Met de boot naar Luik behoort zelfs tot de opties!

 

  1. Bezoek de Sint Pietersberg

Ten zuiden van het Centrum ligt de Sint Pietersberg, waar verschillende vormen van recreatie mogelijk zijn. Er zijn diverse wandelroutes, een zeer uitdagende mountainbikeroute en er zijn toegankelijke grotten. Bijzonder is de openbaar toegankelijke dagbouwgroeve, die middels een trap bij het uitkijkplatform bij Hoeve Lichtenberg te bereiken is.

 

Veel plezier tijdens je bezoek aan Maastricht!

Zomer na de mijnen

Vorige week las ik dat Heerlen deze zomer de ‘Zomer na de Mijnen’
gaat beleven. Ik vind het gek klinken, ‘Zomer na de Mijnen’. De periode
na de mijnen heeft namelijk weinig met zomer te maken. Het was hard,
guur, donker en koud. Ik relateer deze periode eerder aan de herfst of
de winter. Maar toch zeker niet aan de zomer.

Toen ik 13 jaar geleden vertrok uit Heerlen had ik mezelf plechtig
beloofd nooit meer terug te keren. Nooit meer terug naar de stad die
door de mijnen was verlaten. De stad waar je de sporen van de mijnen
niet meer kon zien, maar tegelijkertijd toch ook weer wel. De stad waar
je de wietlucht al kon ruiken als de deuren van de trein open gingen. De
stad waar alles waar een mens ook maar een beetje op kon liggen, ook
als slaapplaats in gebruik was. De stad waar vrouwen zonder vet onder
hun vel in de winter in korte rokjes stonden te vernikkelen op de stoep.
De stad waar een bal uit de struiken halen, flirten met de dood was.
Maar ook de stad waar je leerde te overleven. Overleven door je aan te
passen. Overleven door verleidingen te weerstaan en je eigen pad te
kiezen.

In 2015, het Jaar van de Mijnen, kwam ik na 10 jaar ‘Holland’ toch
weer terug.

Ik kwam terug naar dezelfde plek, maar in een andere stad.

Nieuwsgierig hoe die andere stad eruit zag? Lees de hele column op Ik ben in Heerlen, WAT NU?!

Eindejaarsafrekening 2017: Een beetje meer Urban?

Nog even en dan zit 2017 er weer op. Vantevoren wisten we al dat het
lastig zou worden om 2016 te overtreffen: Heerlen als evenementenstad
van het jaar, de opening van het Maankwartier, een dikke Muralfittie en
een bidbook vol Urban ambities. Hoe ga je dat een jaar later in
vredesnaam overtreffen? Nou… Het was weer een jaartje hoor!

Fusieperikelen

Laten we beginnen met de fusieperikelen. Heel wat stappen zijn dit
jaar gezet om onze stad in Nederland weer mee te laten tellen. Het was
de bedoeling dat dit ten koste zou gaan van Landgraaf, maar daar waren
ze zelf als eerste begonnen. Dat ze daarna hevig terugkrabbelden hebben
we in Heerlen geen boodschap aan. Over een paar jaar praat niemand er
meer over, vraag maar eens in Hoensbroek.

Het werd uiteindelijk een welles nietjes spelletje, met meest
hilarische aspect dat het Landgraafse twijfelvirus spontaan Brunssum
infecteerde en ook zij zichzelf opeens onbedoeld in een fusiediscussie
rommelden waar ze helemaal niet bij betrokken waren. Nu Kerkrade,
Voerendaal en Simpelveld nog. Wat dat betreft pakken Nuth, Schinnen en
Onderbanken het beter aan. Om te oefenen voor het echte werk zijn die
alvast een voorfusie aangegaan.

Een nieuwe minister dacht er net zo over, blies uiteindelijk de fusie
met Landgraaf af en adviseerde om meteen voor het echte werk te gaan:
Eén grote Parkstad gemeente. Dus ook in het jaar dat voor ons ligt
kunnen we ons tijdens de campagnes voor de gemeenteraadsverkiezingen
weer lekker vermaken met fusieperikelen.

Wil je ook weten hoe het in 2017 ging met de urbanisatiedrang, evenementen, streetart, het Maankwartier, IBA Parkstad en nog veel meer? Lees dan de hele eindejaarsafrekening op Ik ben in Heerlen, WAT NU?!

Nieuwe contouren

Holymoly! Het is vrijdagavond en de Bongerd staat stampvol.
Buiten het containerpark willen nog mensen naar binnen, maar niemand kan
er meer bij. Ik denk nog even terug aan vorig jaar: Een troosteloos
kerstmarktje bij ’t Loon en een verdwaalde kerstboom op het
Pancratiusplein. Op die laatste plek is het dit jaar beter geregeld: Er
staat nu een heel dennenwoud! En alsof dat nog niet genoeg is, staat op
de Bongerd ook nog een heel containerdorp. Wat een feest! Blijkbaar kan
dat dus ook allemaal zonder drie Hollanders een week op te sluiten in
een Boels unit.

Ook in Den Haag worden nieuwe contouren geschetst voor onze regio.
Kajsa moest wel even op Google Maps kijken om te zien waar Landgraaf en
Heerlen zich ongeveer bevinden ten opzichte van Stockholm. Tot haar
verbazing verscheen op haar scherm hetzelfde stukje Nederland als een
week eerder, toen ze het dossier van een risicowethouder op haar buro
had. ‘Die twee vliegen sla ik wel in één klap’ dacht ze toen ze het
wetsvoorstel naar de prullenbak verwees.

Welke nieuwe contouren werden er nog meer geschetst? Lees de hele column op Ik ben in Heerlen, WAT NU?!

Een hart voor Heerlen

Een uur lang vertelde Michel Huisman over wat ze bouwen daar bij ons
bij het station. Daar waar je vroeger wist dat je weer thuis was als je
de wietlucht kon ruiken. Waar de lelijkheid hoogtij vierde en je over de
junks struikelde. Daar vertelde Michel over hoogtepunten en
dieptepunten. Over onze stad die altijd in beweging is.

En daar waar iedereen altijd een mening heeft, twitterden allemaal mensen alleen maar mooie woorden over onze stad.

Wat twitterde iedereen over onze stad? Lees de hele column op Ik ben in Heerlen, WAT NU?!

Jong, talentvol, hoogopgeleid en inwoner van Heerlen

“Waarom blijven talentvolle jongeren niet in Zuid Limburg? We hebben
hier het mooiste stukje Nederland en verder alles wat je wensen kan…” Ik
schrok me rot toen hij de vraag stelde. Zou hij het antwoord écht niet
weten?

De man die de vraag stelde was Daan Prevoo, als gedeputeerde
medeverantwoordelijk voor het dagelijks besturen van onze mooie
provincie. Daan en ik waren waren allebei bij het slotdebat van het
Congres van de Krimp in het Heerlens theater. Zegt het Congres van de
Krimp je niks? Zou kunnen, het is de oude naam van het Festival van de
Toekomst. Blijkbaar vonden ze Congres van de Krimp niet vrolijk genoeg
en toen hebben ze maar Festival van de Toekomst verzonnen. Prevoo zat in
het deskundigenpanel op de bühne en ik luisterde vanuit de zaal tussen
het publiek. Ik schrok dus dat Prevoo deze vraag stelde. Want wat als de
deskundige die is afgevaardigd vanuit het provinciehuis het niet weet,
hoe gaat het dan ooit nog goed komen met de toekomst van talentvolle
jongeren in Limburg?

Gaat het goedkomen met de toekomst van talentvolle jongeren in Parkstad, of
blijft het Zuid Limburgs Toekomstfeestje een Krimpcongres? Lees de hele column op Ik ben in Heerlen, WAT NU?!

Fuck de Lonely Planet

Het is 5 september 2017 en daar is hij dan eindelijk, het Facebook bericht dat Heerlen gaat overspoelen met toeristen:

“Unleash your inner Banksy with these urban art meccas. 8 amazing cities for street art.”

De afzender? Lonely Planet. En plaatsen die door Lonely Planet worden
genoemd, worden doorgaans overspoeld met toeristen. Dat is dan weer
lekker voor de lokale economie, tot het veel te veel toeristen worden.
Maar in Heerlen kunnen we nog wel een paar extra toeristen hebben. Vol
verwachting klik ik dus op dat linkje. De pagina opent en langzaam scrol
ik naar beneden:  “Berlijn, New York, São Paulo, Londen, Melbourne, Lissabon, Buenos Aires en….. Los Angeles”. Huh? What about Heerlen dan? De street art capitol van The Netherlands?

Een beetje een domper. Maar ik had de hoop nog niet helemaal
opgegeven. Het artikel was namelijk een kleine teaser voor een heel Street Art boek van Lonely Planet.
Daar móet Heerlen dan toch wel in staan? Dus ik klikken op het linkje
naar dat boek. En jawel hoor, daar staat het al in de begeleidende tekst
die het boek aanprijst: “Street art is now present in almost every city, town and village in the world, from Aachen to Zwolle.” Dat
komt helemaal goed dacht ik, want Heerlen ligt precies op de lijn
tussen Aken en Zwolle. Al hadden ze voor Zwolle ook gewoon Sittard
kunnen nemen.

Dus ik doorklikken op “Preview this book”. In de inhoudsopgave vind ik onder het hoofdstuk “Europe” al
snel Amsterdam. Ik zoek verder in de alfabetisch gesorteerde lijst van
steden naar de H. Maar na de D van Dublin komt de K van Kyiv. Huh? Wat?
Geen Heerlen in deze Street Art gids? What. The. Fuck. Wél Amsterdam
maar níet de stad met het enige street art museum van Nederland, de
mooiste Nederlandse Mural van 2016 én de stad die dit jaar is bekroond
voor de omarming van street art die internationaal meetelt? Wat is dat
voor een waardeloos boekie???

Enigszins verslagen van verbazing leg ik mijn telefoon weer neer.
Blijkbaar kunnen ze bij Lonely Planet wel hun lezers aanbevelen om naar
de meest afgelegen gebieden ter wereld te reizen maar weten ze niet hoe
spannend die voormalige mijnstad in het zuiden van Nederland vandaag is.
Eigenlijk kan dat niet. Het verleden met Romeinen, boeren, mijnen, een
rauwe periode en de culturele lente van nu die kleurrijk ontspringt,
Heerlen is superinteressant voor toeristen! Maar wie vertelt dát aan de
Lonely Planet?

Fuck de Lonely Planet

Precies 24 uur later verschijnt weer een opvallend bericht in mijn Facebook timeline.

Welk bericht verscheen er in mijn timeline? Lees de hele column op Ik ben in Heerlen, Wat Nu?!

Cultura Nova ontwijkreflex

Kunst en cultuur, ik heb daar niet zoveel mee. Nou ja, cultuur vind
ik nog wel interessant maar met kunst heb ik echt helemaal niets. Als je
mij had meegenomen naar de Paint it Soft expositie in Schunck, had ik
je waarschijnlijk gevraagd waarom ze al die vloerkleden aan de muur
hebben gehangen.

Met Cultura Nova had ik dus ook nooit zoveel. Alles wat ik over dit
festival las, zei me helemaal niets. In de loop der jaren had ik zelfs
een soort Cultura Nova ontwijkreflex opgebouwd. Uiteindelijk bladerde of
klikte ik vanzelf verder als ik het woord Cultura Nova zag staan. Alles
wat met Cultura Nova te maken had, ontweek ik per definitie.

Tot twee jaar geleden. Toen zag ik een geweldige foto die ik niet kon
ontwijken. Een grote dinosaurus wandelde door onze binnenstad. Dat vond
ik echt wel vet. Het verhaal bij de foto vertelde mij dat het dier een
rol had gespeeld in de openingsact van Cultura Nova. Die openingsact had
ik dus gemist.

Dit jaar liet ik dat niet nog eens gebeuren. Lees de hele column maar op Ik ben in Heerlen, WAT NU?!