Geen categorie – Pagina 12

Gezien in DWDD: Stembreker

De verkiezingen komen er weer aan. Dat betekent keuzes maken:

Begrotingstekort terugschroeven? Ja!
Meer Europese samenwerking? Ja!
Aanpakken van de villasubsidie (hypotheekrenteaftrek)? Ja!

En dan zijn er zo nog wat meer keuzes te maken. Probleem is alleen dat er geen enkele politieke partij is, die precies dezelfde keuzes maakt. Mijn Nederland is een beetje van dit en een beetje van dat. Maar ik mag slechts op 1 partij mag stemmen. Welke standpunten van deze partij worden omgezet in beleid, is afhankelijk van de samenwerking die deze partij gaat vormen met andere partijen.

Voor mij is het dus belangrijker welke combinatie van partijen gaat regeren, in plaats van welke partij de grootste wordt. Uiteindelijk gaat het erom of we een kabinet krijgen dat iets rechtser of juist net iets linkser is. Dit kunnen we bereiken door al onze stemvoorkeuren alvast bekend te maken en uiteindelijk massaal de stem daar te plaatsen waar de gewenste coalitie hem nodig heeft. Laat dat nou precies zijn wat de stembreker doet. Voor het eerst stem ik 12 september niet meer op een partij, maar op de door mij gewenste coalitie. Jij ook? Invullen dan die stembreker!

Source: stembreker.nl via Rik on Pinterest

Roemer has it…

Afgelopen week riep de leider van de Socialistische Partij, Emile Roemer, dat hij weigert een Europese boete te betalen als de begroting boven de opgelegde grens van 3% komt. Over his dead body zelfs. Zet Roemer daarmee de maatstaf voor een Nederland onder zijn premierschap?

Een Nederland waarin we boetes niet meer hoeven te betalen? Misschien niet eens zo’n heel slecht idee. Vanaf het moment dat Roemer premier van Nederland wordt, is voor mij de minimumsnelheid op de snelweg 160. Eventuele boetes betaal ik, net als Roemer, niet. Over my dead body.

Belasting doe ik vanaf dat moment ook niet meer aan. Mocht de belastingdienst mij een boete opleggen, die betaal ik niet. Als meneer Roemer zijn boetes niet hoeft te betalen, dan ik ook niet.

BTW schaf ik overigens ook meteen even af, net als accijnzen op benzine. Ik denk dat de Socialistische Partij deze verkiezingen de partij gaat zijn waarbij mijn koopkracht het meest stijgt.

Ik ga zometeen eens kijken of er nog een plekje vrij is in een vliegtuig naar Griekenland. Voor een studiereisje. Ze schijnen daar een jarenlange ervaring te hebben met dit soort praktijken. Jaja, vanaf dit moment ben ik niet langer een zwevende kiezer. Roemer has it voor mij deze verkiezingen!

Dublin

Afgelopen weekend ben ik naar Dublin geweest. Hier wat dingetjes over Dublin.

Dublin is de hoofdstad van Ierland. Ierland was nog voor Griekenland, Italië en Spanje het zorgenkindje van Europa. Dat zie je in het straatbeeld. Er is nogal wat ‘achterstallig onderhoud’ en er zijn best veel zwervers op straat.

Op straat is overigens ook niet de plaats om te zijn in Dublin. Het is er vaker slecht weer dan mooi weer en daarom speelt het leven zich vooral onder dak af, dus thuis en in de pub.

De pub is de plek waar Ieren elkaar ontmoeten. Eigenlijk is dat veel fijner dan ons Nederlandse systeem met het verplichte gesprek en het koekje bij de koffie. Waar de Nederlandse huisbezoekjes nogal eens stroef en afgesproken zijn, zijn gesprekken in de pub lekker ontspannen onder het genot van een pint. Je gaat immers niet naar de pub als je geen zin hebt om te luisteren of te vertellen.

Vertellen doen de Ieren dan ook graag. Ze zijn ook enorm behulpzaam. Als je het even niet meer weet, doe dan net alsof je een kaart staat te bestuderen. Er komt dan vanzelf een Ier vragen of hij je kan helpen. Vertellen doen Ieren dus graag en geven dan ook iets meer informatie dan nodig. Neem dus even de tijd.

Tijd-loos is de muziek die de Ieren spelen, dat blijkbaar in het bloed zit. Voor de toeristen spelen ze traditional Irish music in de pub. Blijkbaar hebben ze geen The Voice of Ireland ofzo, want de Ieren die niet in de pub mogen spelen, zoeken op straat hun publiek.

Publiek toegankelijk zijn de bergen ten zuiden van Dublin, de Wicklow Mountains. Huur een auto en rijd bijvoorbeeld naar de voormalige kloosternederzetting Glendalough. Bezoek daar niet alleen de mystieke begraafplaats maar rijd ook iets verder door om te genieten van het Upper Lake en de Poulanas, die laatste is een waterval.

Een waterval is ook te vinden in de Guinnes brouwerij (echt waar). Als je even geen zin hebt om naar de pub te gaan, is het bezoeken van de Guinness brouwerij zeker de moeite waard. Vergeet dan niet, onder het genot van een Guinness, van het uitzicht op Dublin te genieten vanuit de Gravity bar op de bovenste verdieping.

Verdieping in alcoholische dranken is niet alleen beschikbaar bij Guinness, maar ook bij de destilleerderij van Jameson. Heel anders, maar ook leuk. Meld je aan het begin van de rondleiding aan voor de smaaktest, dan krijg je meer drank.

Drank is er dus genoeg in Dublin. Dat zorgt voor problemen, zoals de vele zwervers, maar ook voor erg veel gezelligheid. Juist dat maakt Dublin een uitstekende bestemming voor een weekendje weg.

Mogen we een allochtoon nog gewoon een allochtoon noemen?

Stel je voor dat we allemaal onze eigen voorkeuren, meningen, associaties en smaken kunnen uitschakelen. Hoe ziet een allochtoon er dan uit? Ziet die er dan hetzelfde uit als nu?

Vorige week struikelde ik toevallig 2 keer over de discussie of etniciteit een rol speelt. Discussies of woorden als ‘allochtoon’ en ‘Arabier’ beledigend zijn. Uiteindelijk zijn we toch allemaal mensen en daarmee gelijk, nietwaar? Waarom dan de etniciteit benoemen?

Etniciteit speelt zeker een rol. Mensen met een andere etnische achtergrond hebben andere gebruiken, normen en waarden. Onze etniciteit bepaalt voor een deel waar we binnen de soort mens van elkaar verschillen. Het maakt ons tot wie we zijn. En gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde, dat zou een saaie boel worden!

Het benoemen van etniciteit schetst een beeld, het zet een situatie in een bepaald perspectief. Soms voegt perspectief iets toe aan een bepaalde situatie, soms ook niet. In dat laatste geval is het benoemen van etniciteit overbodig en kan het zelfs kwetsend zijn.

Maar wat als het wel iets toevoegt? Als we juist willen duiden op die verschillen in gebruiken, normen en waarden? Mogen we een allochtoon dan nog een allochtoon noemen? Of is het woord allochtoon op zichzelf al kwetsend?

Er gaan stemmen op om het woord allochtoon uit het woordenboek te schrappen, omdat het een te negatieve bijsmaak zou hebben. Volgens mij is dat de ogen sluiten voor een probleem of het verplaatsen van een probleem.

Want wat is nou precies een allochtoon? Een allochtoon is een persoon waarvan minimaal 1 ouder in het buitenland is geboren. Daar niets kwetsend aan. Het is de betekenis die jij het woord geeft die kwetsend zou kunnen zijn.

Wat als we allemaal weer dezelfde taal gaan spreken, zonder onze gevoelens erbij te betrekken, zou de wereld er dan opeens heel anders uit zien? Zou een allochtoon dan opeens gewoon weer een allochtoon mogen zijn?

Update: Censuur van het Nederlandse internet

Een maand geleden schreef ik deze blog over de strijd van Stichting Brein en het onbereikbaar maken van bepaalde websites vanuit Nederland. Ik sloot af met de vraag welke politieke partij een vrij toegankelijk internet in haar verkiezingsprogramma heeft opgenomen.

De stichting Bits of Freedom, vooral bekend van haar strijd voor meer privacy voor internetgebruikers, heeft blijkbaar ook internetvrijheid hoog op haar agenda staan en is een lobby gestart bij verschillende politieke partijen om internetvrijheid toe te voegen aan de verkiezingsprogramma’s. Met succes, zelfs een hervorming van het auteursrecht wordt benoemd.

Hulde voor Bits of Freedom dus in deze, de vraag blijft echter of politieke partijen een vrij internet écht belangrijk vinden en daadwerkelijk het blokkeren van websites bij wet gaan verbieden.

Het Reisbureau

We vertellen elkaar wat elkaar wat de beste hotels voor de beste prijs zijn, hoe we er het snelst en goedkoopst kunnen komen en wat er in de omgeving allemaal te doen is.

Voordat we dat deden, zorgde het reisbureau er jarenlang voor dat onze vakantie aan al onze wensen voldeed. Ze zorgden voor een comfortabele reis, een goed hotel met een goed restaurant en natuurlijk op de mooiste plek ter wereld. Maar als we daarin allemaal zelf kunnen voorzien, wat voegt het reisbureau dan nog toe?

Ik zou het echt niet weten (en mij daarover best wel zorgen maken als ik daar zou werken)…

Feest

Vandaag is het feest. Ik heb begrepen dat er daarom mensen op bezoek komen. Dat hoort nu eenmaal als het feest is. Waarschijnlijk gaan we dan met z’n allen in een kringetje zitten, omdat we dat altijd doen als het feest is. Van mij hoeft dat niet zo, dat bezoek en dan in een kringetje zitten omdat het feest is.

Vaak willen de bezoekers ook nog graag iets voor mij meenemen, want ook dat hoort erbij. Van mij wordt dan verwacht dat ik zo even kan vertellen wat ik graag zou willen hebben. Dat is zo simpel nog niet. Wat ik graag zou willen hebben, heb ik waarschijnlijk zelf al gekocht. Daar werk ik immers 5 dagen in de week hard voor. En alles wat ik zou willen hebben en nog niet heb, ligt waarschijnlijk boven het gewenste budget. Ik vind het maar gedoe. En dat allemaal alleen maar omdat het zo hoort.

Begrijp me echter niet verkeerd, ik vind het heel leuk als er bezoek komt. Bezoek mag van mij iedere dag komen. Maar niet omdat het feest is. Dat vind ik een slap excuus. Op bezoek komen mag, maar alleen als je het leuk vindt om op bezoek te komen. Dan vind ik het ook leuk.

En als je mij en jezelf dan ook nog een plezier wilt doen, geef je geld dan liever uit aan deze waterput. Daar doe je mij in ieder geval een groot plezier mee. Meer dan schoon water heb ik niet nodig. Want in tegenstelling tot die kids in Kenia heb ik dat gelukkig wél.

Mag ik je Tetten zien?

Het geluid van een vlakke hand die een onzachte aanvaring heeft met mijn wang, gevolgd door een mooie reeks scheldwoorden. Dat is wat ik verwacht als ik deze vraag stel aan een willekeurige schone. Een reeks scheldwoorden waar ik bovendien moeilijk iets tegenin kan brengen. Vooral aan het woord ‘viezerik’ is wellicht geen letter gelogen.

In 2 weken meer dan 50 vrouwen die zonder tegenprestatie hun tetten in je inbox deponeren. Dat klinkt als het paradijs. En het meest opmerkelijke is misschien dat deze vrouwen totaal geen moeite hebben dat hun kussentjes uit de hemel met de hele wereld worden gedeeld. Ik vraag me af wat wij mannen al die tijd verkeerd hebben gedaan dat een vrouw dit nu wel voor elkaar krijgt.

Anyway, ik wil U danken voor het scheppen van de vrouw, het internet en het paradijs dat Social Media heet. Amen.

Realeren. Reawat?

Het lastige van blogs is dat mooie, goed geschreven blogs moeilijk te vinden zijn. Ze gaan overal en nergens over. Dat maakt ze onvindbaar voor Google. Ik weet gewoon niet op welk zoekwoord ik moet zoeken. Ergens diep in de spelonken van het internet zitten ze verstopt, die allermooiste blogs. Ik vertrouw er dan maar op dat de mensen die ik volg op Twitter de mooiste blogs aan mij willen doorvertellen.

Gelukkig is dit probleem nu door iemand herkend en die heeft de website realeren.nl opgezet. Hierop kunnen bloggers hun mooiste blog van de laatste 30 dagen aanmelden. Wat er daarna gebeurd is mij nog niet helemaal duidelijk. Maar ik heb realeren.nl in mijn RSS reader gezet en ik volg @realeren op Twitter. Zo komen nu de mooiste blogs voorbij in mijn berichtenstromen. Heerlijk.

Zoals ik realeren.nl gebruik, is niet helemaal waarvoor realeren.nl is opgezet, volgens mij. Maar soms is het gewoon de schoen aantrekken als hij past. Mocht je dan toch op realeren.nl zitten, geef dan even een thumbs up voor ‘De Rolstoelman’. Thanks en veel plezier met het ontdekken van mooie blogs op realeren.nl.

Mocht je het nog niet helemaal duidelijk zijn, de naam van die website is realeren.nl. Als je het maar vaak genoeg herhaalt, blijft het vanzelf hangen, dat realeren.nl.