Auteur archief: Rik Mertens

Het stof daalt

Het Stof Daalt is een prachtige serie over de mijnsluiting, maar aflevering 3 schuurt behoorlijk….

Deze aflevering gaat over de periode waarin de mijnen werden gesloten en de periode daarna. Naast heel veel mooie interviews, waarbij vooral de quote ‘Wie ben je dan nog?’ blijft hangen, komen ook een militair van de AFCENT en oud gouverneur Sjeng Kremers aan het woord. De militair mag met bijzonder weinig argumentatie beweren dat de drugsproblematiek niet werd veroorzaakt door verslaafde Amerikaanse militairen die terugkwamen uit Vietnam. Eén van de argumenten die hij gebruikt is dat op de AFCENT enkel hooggeplaatste militairen werken. Dat er in Schinnen nog een basis was, vergeet hij even. Verder zegt de militair dat de Amerikanen enkel ‘de heroïne introduceerden’, alsof dat maar een kanttekening in de problematiek van de regio zou zijn. Maar laat nou net de heroïne het lont in het kruitvat zijn geweest. Een superverslavende drug die werd geïntroduceerd in een gemeenschap met een uitzichtloos bestaan.

Het was de heroïne die ervoor zorgde dat Heerlen meer dan 1.000 geregistreerde verslaafden kende en nog veel meer niet geregistreerden in de gehele Mijnstreek. Het was de heroïne waardoor wij als kind moesten oppassen dat we niet in een spuit trapten als we tijdens het voetballen de bal uit de struiken haalden. Het was de heroïne waardoor wij prestatiedruk ervaarden omdat we op iedere straathoek zagen dat het leven op straat restte als je niet goed oplette op school of de verkeerde keuzes maakte. Het is de heroïne waardoor in de Mijnstreek nog steeds kinderen verslaafd of met verslavingsgevoeligheid worden geboren. Het was de heroïne waardoor nu nog steeds kinderen opgroeien in gezinnen met financiële problemen en andere problematieken. Met de zin ‘de Amerikanen introduceerden alleen maar de heroïne’ heeft de militair geen idee van wat hij zegt en de achterliggende problematiek. Er had in deze aflevering veel meer aandacht mogen worden gegeven aan deze gevolgen van de mijnsluitingen.

Maar nee, de zendtijd ging naar oud gouverneur Sjeng Kremers, die met een honend lachje kon zeggen dat de Mijnstreek zijn plan voor een pretpark met 1.000 arbeidsplaatsen niet accepteerde. Net als bij de militair kwam het over alsof de Mijnstreek zelf schuldig was aan de situatie waarin het verkeerde. Wat er niet werd gezegd, was dat Kremers Maastricht opbouwde toen Heerlen werd afgebroken. De binnenstad van Maastricht werd volledig opgeknapt. Maastricht kreeg de universiteit en het Universitair Ziekenhuis, die uit ereschuld in Heerlen hadden moeten staan. De Mijnstreek moest het doen met de kruimels die Maastricht niet wilde: Bulderende achtbanen, de overlast van dagjesmensen en moest daar ook nog eens een geliefd natuurgebied voor opgeven. Het zou gaan zoals het altijd was gegaan toen de Mijnstreek nog een wingewest was. Het was niet zozeer dat de Mijnstreek het attractiepark niet wilde, de Mijnstreek vrat vooral het beleid van Kremers niet.

Het Stof Daalt is een heel mooie serie die alle facetten van de mijnsluitingen belicht. De lelijke dingen, zoals het zware onveilige werk en de silicose, maar ook de mooie dingen zoals de koempelmentaliteit en de economische voorspoed. Ik kijk al uit naar de laatste aflevering. Maar dat de doorgaans zo grondige Andere Tijden redactie deze twee uitspraken erdoor heeft laten glippen en het laat lijken dat de Mijnstreek het maar allemaal zelf schuld was, zonder de andere kant te belichten, zorgde bij ons op de bank voor behoorlijk wat frustratie. Of zoals Knipa zong:

Wen inne get va Heële zeët, jong, deë kunt aa mich.






Reactie van de makers op bovenstaand artikel:

Beste Rik Mertens,

Hartelijk dank voor uw reactie over onze serie Het Stof Daalt. Fijn dat u het in zijn geheel en prachtige serie vond. Specifiek voor aflevering 3 kan ik even reageren als maker van die aflevering. U heeft gelijk dat de luitenant majoor van de NAVO basis wat kort door de bocht ging en dat heeft met de veelheid van onderwerpen en sprekers te maken die in zo’n aflevering aan bod komen. De heroïne epidemie was slopend voor Heerlen en dat heb ik geprobeerd over te brengen. Ik was blij met de bevestiging van de militair dat de NAVO basis en de Amerikanen de heroïne de stad in brachten. En ik heb hem de gelegenheid gegeven om aan te geven dat er voor de komst van heroïne al een drugsprobleem was in de regio (en heel Nederland) waar de heroïne vervolgens een gevaarlijke cocktail vormde met alle gevolgen van dien. De luitenant majoor heeft wel degelijk veel kennis, ook als inwoner van de streek, van de hele problematiek, maar daar zou hij u veel over kunnen vertellen bij rondleidingen die hij ook geeft op de basis. 

Verder bent u zeker niet de enige die problemen heeft met de zendtijd voor oud-gouverneur Kremers. Wij wisten van tevoren dat hij op niet veel steun kan rekenen in de mijnstreek zelf. Maar hij is wel decennialang de gouverneur geweest in Limburg. Wij hebben hem ook voorgelegd dat mensen in de mijnstreek er grote moeite mee hebben dat veel herstelbetalingen naar Maastricht zijn gegaan. Hij vond dat het verstandig was de hele regio te stimuleren en is trots op alles wat hij voor Maastricht heeft betekend en dat er ook zeker veel gedaan is voor de mijnstreek zelf. Dit heb ik buiten de uitzending gelaten.

Over de mijnsluiting en de gevolgen hiervan hadden we ook de hele serie aan kunnen besteden zoveel facetten zijn ervan te vertellen. Wij vonden het heel fijn dat wij deze vier afleveringen hebben kunnen maken. Het is een geschiedenis die bij zoveel mogelijk Nederlands bekend zou moeten zijn.

Hartelijke groeten

Promenadepark

Ik schreef al een aantal keer eerder over het Promenadepark, Schinkel-Zuid of Central Park Heerlen of hoe het ook heet. In het eerste IBA plan van Coenen ging het vooral over zichtlijnen, rooilijnen en vooral heel weinig over mensen.

Inmiddels zijn de plannen meerdere malen gewijzigd en staat het eerste bouwblok er. In 2021 vroeg ik mij al af of we als Heerlen die Vinexpromenade echt moeten willen. Nu het er staat is dat gevoel bij mij alleen maar sterker geworden. Op deze prominente plek in Heerlen centrum wil je iets dat een aanvulling is op de architectuurcollectie in Heerlen. Dat is dit Vinexgebouw zeker niet.

Het Coenen plan was al niet fantastisch, maar van de goede dingen die erin zaten rondom zichtlijnen en rooilijnen, komt niets terug in de bebouwing die er nu staat. Kijk en oordeel zelf, bovenaan de schets van Coenen, het gebouw op de onderste foto staat op de plek van oranje gebouw met het schuine dak.

Nederland is geen gaaf land meer

“Nederland is een gaaf land” zei onze minister-president ooit. Maar is Nederland dat ook voor minderheden, zoals kleurlingen, mensen met een niet Nederlands klinkende achternaam, LHBTQ+’s, Groningers, veganisten, woninghuurders en ga zo maar door? Groeperingen die je steeds meer hoort klagen over verschillende onderwerpen. Ik wilde wel eens weten hoe serieus al dat geklaag is. Eens zien hoe het écht is om in Nederland tot een minderheidsgroep te behoren. Voor mij als hoogopgeleide blanke man niet heel erg eenvoudig. Maar dankzij de coronapandemie deed deze mogelijkheid zich eens voor: Ik werd antivaxxer en QR weigeraar. Niet full wappie maar wel het volledig  benutten van de eigen keuzevrijheid die we in Nederland zo belangrijk vinden. Ten eerste omdat het kon, ik behoor niet tot de risicogroep. Ten tweede omdat ik die vrijheid heel belangrijk vind. En ten derde voor de minderheidsgroepexperience.

Die minderheidsgroepexperience die kreeg ik. En niet zo’n klein beetje. Continu werd ik bewust of onbewust erop aangesproken dat mijn keuze niet paste in het belang van de maatschappij. Door familie, door vrienden. Ongemakkelijke gesprekken bij de koffie automaat op het werk. Het bleef maar doorgaan. Hoe terecht wellicht ook, maar jeetje, het is een individuele keuze en soms is nee ook een antwoord. Waarom voel ik mij steeds genoodzaakt mijn keuze te verantwoorden naar anderen toe? Het ergste vond ik wellicht nog dat dit gedrag werd aangemoedigd en deze mensen zich gesterkt voelden door de minister van Volksgezondheid, met zijn uitspraak in één van zijn persconferenties ‘spreek mensen erop aan, heb het er met anderen over’. Het bewust creëren van sociale druk op een minderheidsgroep. Zo voelt het dus als je continu hoort dat Zwarte Piet een Nederlandse traditie is. Als je continu hoort dat homoseksualiteit in Nederland geaccepteerd wordt. Dat je achternaam of huidskleur geen invloed heeft op hoe je wordt gezien. De eenvoud waarmee Nederlanders vanuit hun eigen positie hun mening opdringen aan een ander, het is gewoon verschrikkelijk. 

Ook die 3G maatregel en QR code. ‘Ja maar je kunt je toch laten testen als je ergens naar toe wilt?’ Alsof je tegen een Groninger zegt dat hij maar moet verhuizen uit dat gaswinningsgebied. Of tegen een vegetariër dat vlees ook eten is. Of tegen de starter op de woningmarkt dat een huurhuis ook een huis is. Nee, we willen ons niet aanpassen aan jouw mening. We willen gewoon hetzelfde worden behandeld als de meerderheid van Nederland. Dit is niet hoe democratie werkt, dat iedereen maar moet doen wat de meeste mensen denken dat goed is. Het gemak waarmee we onze eigen overtuiging plakken op de mening of situatie van iemand anders. Het is gewoon verschrikkelijk. Nederland is geen gaaf land meer. Nederland is een verschrikkelijk arrogant intolerant kloteland geworden. Maar dat merk je pas als je aan de andere kant staat.

Vaccinatiedwang

“Het is niet de vraag of je besmet wordt, maar wanneer.” Dit zei demissionair minister Hugo de Jonge tijdens de laatste persconferentie, maar ook eerder al een aantal keer. Waar herd immunity in de allereerste coronatoespraak vanuit het torentje nog een slip of the tongue van Rutte was, is het nu, zonder het zo duidelijk te benoemen, kabinetsbeleid geworden. Zeer controversieel kabinetsbeleid welteverstaan: Namelijk een keuze voor ongelijke behandeling van Nederlanders, zelfs nu al, zonder dat de 2G maatregel van kracht is.

Weet dat ons (demissionair) kabinet er behoort te zijn voor alle Nederlanders. Ongeacht afkomst, huidskleur, geloof, leeftijd, geslacht, opleiding, handicap, hersencapaciteit en alle andere zaken waarop we als mensen kunnen verschillen. 

Tot de persconferentie van afgelopen vrijdag waren de coronamaatregelen, zoals de 1,5 meter en het vaccinatiebeleid, erop gericht om het virus in te dammen. Maar zonder het specifiek te benoemen is dit afgelopen vrijdag gewijzigd. Met de wetenschap dat de vaccins onvoldoende bescherming bieden tegen besmetting, was het logisch geweest de 1,5 meter regel overal opnieuw te introduceren. Door dit niet te doen kiest het demissionaire kabinet voor een beleid dat niet gericht is op het terugdringen van het aantal besmettingen, maar om juist het virus rond te laten gaan, met name onder gevaccineerden die zich veilig wanen met een door vaccinatie verkregen groen vinkje. Daarmee creëert het kabinet dus geen veiligheid maar juist onveiligheid: Op plekken waar de QR code geldt, vormen gevaccineerden een groot risico voor de andere groep, de niet-gevaccineerden. 

Hierdoor worden niet-gevaccineerden voor een voldongen feit gesteld: Hun gezondheid wordt niet overal beschermd door het overheidsbeleid. In alle gelegenheden die voor niet-gevaccineerden open zijn gesteld met een negatieve coronatest, lopen zij een significant risico besmet te worden door niet-gevaccineerden die zich van geen kwaad bewust zijn omdat ze zich gesteund voelen door het overheidsbeleid en het groene vinkje. Een groot gezondheidsrisico voor een nog vrij grote groep Nederlanders, gecreëerd door een overheid die weet dat deze maatregelen een gedeelte van haar burgers onvoldoende beschermt. 

Hoe is het mogelijk dat de verstandige keuze voor niet-gevaccineerden, locaties waar de QR code toegang geeft niet bezoeken, überhaupt door niet-gevaccineerden moet worden overwogen en zelfs tot een individuele keuze wordt gemaakt omdat het demissionair kabinet het niet nodig vindt om er voor alle Nederlanders te zijn? Van de tweedeling waarover wordt gesproken door invoering van het 2G beleid, is nu als sprake.

Natuurlijk kun je zeggen dat de meerderheid zich niet hoeft aan te passen aan de kleinere groep die het kabinetsbeleid niet wenst te volgen. Daar is nu echter geen sprake meer van. Met de wetenschap dat ook gevaccineerden nog steeds besmettelijk zijn en, weliswaar in mindere mate, risico lopen op ziekenhuisopname, kun je niet anders dan ook voor deze groep maatregelen te treffen om verspreiding van het virus tegen te gaan. Alleen maatregelen nemen voor niet-gevaccineerden is in deze fase van de pandemie te selectief om het virus te bestrijden.

Daarbij zou je kunnen zeggen dat niet-gevaccineerden er bewust voor kiezen om een groter gezondheidsrisico te lopen door het vaccin niet te nemen. Maar dat ontslaat onze demissionaire regering er niet van om ook de belangen van deze groep Nederlanders te vertegenwoordigen en maatregelen te nemen waar deze groep belang bij heeft. Door dat heel bewust niet te doen, dwingt de overheid deze groep andere keuzes te maken. Niet alleen om zichzelf zonder risico’s toegang te verschaffen tot specifieke voorzieningen, maar vooral om zichzelf te beschermen tegen gevaccineerden die zichzelf, gewapend met een groen vinkje, superieur wanen en een overheid die het verzuimt om alle Nederlanders te vertegenwoordigen. 

De tweedeling waarbij onderscheid wordt gemaakt op basis van een persoonlijke keuze is er nu al. Dat een overheid bewust keuzes maakt waarmee een gedeelte van haar burgers aan het lot over worden gelaten, is enorm verontrustend. Zeker als het vangnet een zorgsysteem is dat door jarenlange bezuinigingen tegen haar grenzen aan loopt. 

Wie stopt deze overheid voordat het écht om mensenlevens gaat?

Vinexpromenade

Met ‘De Grote Doorbraak’ veranderde in 1960 het Heerlense centrum voorgoed. Door de tot dat moment gesloten westkant van de Bongerd open te breken, ontstond de Promenade. Het moest Heerlens meest prestigieuze winkelstraat worden. Twee warenhuizen vormden de eerste twee hoekstenen van de Promenade. Aangezien gesloten warenhuizen op dat moment mode waren, vestigde De Grand Bazar (nu H&M) zich in een meer gesloten variant van de Bauhaus stijl aan de ene kant. Even later ruilde Schunck (nu Berden) het transparante Glaspaleis in voor een gesloten warenhuis op de andere hoek.

In 1968 en 1969 volgden de volgende hoekstenen: Twee bankgebouwen. De ABN op de zuidwestelijke hoek met de Geerstraat en de Boerenleenbank op de hoek met Honigmannstraat. De vijfde en laatste hoeksteen volgde in 1976, toen Brutalisme binnen de Nederlandse architectuur behoorlijk populair was en nog ontbrak in het centrum van architectuurstad Heerlen: Winkelcentrum De Plu mét stadskantoor vulde als laatste hoeksteen van het Promenadeproject deze leegte en kreeg brutalistische trekken.
Helaas kent het Brutalisme vandaag nog maar weinig liefhebbers. Waar de opmerkelijke architectuur van de Boerenleenbank net op tijd de waardering kreeg van de oplettende voormalig stadsarchitect Van Mastrigt en zo de sloopkogel nog net ontweek, gold dit niet voor De Plu.


Een meer recente architectuurstroming die nog maar weinig fans heeft weten te vergaren is de Vinexwoning. Door bevolkingskrimp is Parkstad dit verschijnsel redelijk bespaard gebleven, op enkele straten zoals het Vossepark op de Molenberg na. Bij Vinex-architectuur wordt door de architect en ontwikkelaars voornamelijk geprobeerd om zoveel mogelijk winst uit een zo klein mogelijk grondoppervlak te halen. Dit leidt tot appartementencomplexen of betrekkelijk smalle maar hoge huizen op een klein grondoppervlak. Het gevolg van deze ontwerpkeuzes is dat koken en leven op verschillende etages plaatsvinden en ouders en kinderen ieder ook over een eigen slaapverdieping beschikken. Dat deze woningen toch gretig aftrekken vinden komt vooral door de woningschaarste. Binnenkort gaan we kennis maken met de nieuwste Vinexoptimalisatie. Hierbij zijn de bovenste 3 lagen geschrapt en samengevoegd op de kleine begane grond: Het Tiny House.


Een Vinexvoorbeeld dichterbij het centrum van Heerlen is Klein Vaticaan. Dit zegt u niks? Dat begrijp ik. Klein Vaticaan is halverwege de Gasthuisstraat te vinden aan uw linker- en rechterhand. Dat u nooit de keuze heeft gemaakt dit gebied te verkennen vergeef ik u. Binnen Vinexontwikkelingen is er namelijk bijzonder weinig aandacht voor de openbare ruimte. Openbare ruimte levert niks op, dus mag het ook niet te veel kosten. Wat stenen en planten en verder niks. Mochten er toch mensen zich aangetrokken voelen om Klein Vaticaan te verkennen, ondanks dat er dus alles aan is gedaan om dit te voorkomen, dan is de poort tussen Klein Vaticaan en het Betaplein voor eeuwig gesloten. Stel je voor dat je pardoes dit gebied binnen zou lopen.

Een ander Vinexvoorbeeld is de wijk Céramique in Maastricht, waarvoor de grote architect Jo Coenen het masterplan tekende. Wat zegt u? Tijdens uw vele bezoeken aan de fraaie binnenstad van Maastricht heeft u nooit de oversteek van de Maas gewaagd om dit moderne deel van Maastricht van deze gerenomeerde architect te ontdekken? Ik kan u geen ongelijk geven. Van Wonderen tipte in zijn boek Treurtrips de regio Parkstad, ik beveel u in deze categorie graag Céramique aan.

Diezelfde Coenen zette als directeur van IBA Parkstad de eerste schetsen voor het Heerlense Promenadepark, toen nog wat ambitieuzer Central Park geheten. Ik moet u even uit uw droom helpen. Promenadepark is niet de vergroening van de Promenade, maar de bebouwing van Schinkel Zuid, het gebied waar De Plu stond en tot voor kort de Stadstuin was. Na wat kritiek op de plannen van Coenen vervinexeerde vastgoedontwikkelaar VOC deze zeer vakkundig nog wat verder. Zelfs inclusief mislukte pogingen om het ontwerp aan de richtlijnen van De Heerlense School te laten voldoen. Het motto was waarschijnlijk: fraaier kunnen we het niet maken, winstgevender wel.

Als inwoners van Heerlen moeten we ons hardop afvragen of we de komende 30 jaar (op z’n minst!) tegen deze Vinexpromenade aan willen kijken, of dat we liever meer Huisman (Maankwartier), Houben (Stadskantoor) of Feron (o.a. herontwikkeling Sporthuis Diana) willen. Architectonische kunstenaars die veel meer aandacht hebben voor de omgeving en ruimtelijke kwaliteit. Wat in ieder geval gewenst is, is veel meer brutalisme ten opzichte van vastgoedontwikkelaars.

Zeker hier.

Facebook gaat all in op AR en VR onder de naam Meta

Onder de naam Meta gaat Facebook all in op Augmented Reality (AR) en Virtual Reality (VR)!

Nu we door de coronacrisis de volop aan het Zoomen en Teamsen zijn geslagen is de stap naar vergaderen in VR een stuk kleiner geworden. En als een bedrijf als Facebook zo uitgebreid als in onderstaand filmpje van meer dan een uur aankondigt dat het volledig op deze technologie gaat inzetten, dan gaat er heel wat gebeuren!

Wat denk jij? Blijven we voorlopig nog naar schermen kijken of schuiven we binnenkort bij elkaar in een VR omgeving aan tafel om te vergaderen?

Ik heb in ieder geval alvast een avatar aangemaakt!

Uitreiking MTB Trail Award meest duurzame trail

Vandaag was ik uitgenodigd voor de uitreiking van de MTB Trail Award voor de meest duurzame trail. Mountainbike Ontwikkeling Zuid-Limburg won deze award voor hun samenwerking met andere partijen en investeringen in natuurontwikkeling. Een zeer verdiende beloning voor het team van MOZL!

Tijdens de bijeenkomst bij het Shimano Centre in Valkenburg werd mij door YouTuber MTB Challenge gevraagd om namens de bij MOZL aangesloten MTB verenigingen iets te zeggen voor de aftermovie:

Bij de eerste editie van de MTB Trail Awards in 2017 won onze vereniging MTB Discovery met de Strijthagenroute al een Award voor meest technische trail. Een heel prestigieuze categorie waarvoor sindsdien nooit meer een award is uitgereikt!

Actie in Maastricht!

DSM hoort bij Heerlen en Heerlen hoort bij DSM. Dat DSM de keuze heeft gemaakt om Heerlen te verlaten is natuurlijk belachelijk. Nog idioter is dat dit gedeeltelijk met gemeenschapsgeld zou moeten worden gefinancierd. Gelukkig hebben we dat al weten te voorkomen!

Maar we moeten ook voorkomen dat DSM letterlijk en figuurlijk in mijn achtertuineen groot gapend gat achterlaat. Als DSM niet bijdraagt aan de ontwikkeling van de Mijnstreek door er te blijven, dan moeten ze maar bijdragen op een andere manier, zoals ook Philips heeft gedaan toen het Eindhoven verliet.

Tijd voor actie! Dus mijn HRLN shirt maar eens uit de kast te getrokken en in dat shirt naar Maastricht en het gouvernement gegaan met gelijkgestemden! YOLO!

Promenadepark: Op eenheidsworst zit Heerlen niet te wachten

“Als mensen over 50 jaar naar de gebouwen in het Schinkelkwadrant kijken, wil ik dat ze zeggen dat ze typisch zijn voor de architectuur van die tijd.”

Dit zegt Miriam Jongen in de 6e aflevering over de serie artikelen die het oude en nieuwe erfgoed in Heerlen belicht. Maar zit Heerlen daar ook op te wachten?

Vorige maand publiceerde haar vastgoedbedrijf VOC op promenadepark.nl al de eerste impressies van de bouwplannen voor Schinkel Zuid. Eerder was al gecommuniceerd dat de plannen zouden passen binnen de ‘Heerlense School’. Uit deze impressies blijkt dat door het toevoegen van enkele verwijzingen naar andere gebouwen in Heerlen een poging is gedaan om daaraan invulling te geven. Maar het geven van invulling aan de Heerlense School is daarmee juist níet geslaagd.

Doelstelling van De Heerlense School is het vergroten van de kwaliteit van de bebouwde omgeving. Heerlen heeft een behoorlijke reputatie op het gebied van vooruitstrevende architectuur en de Heerlense School moet ervoor zorgen dat die positie ook in de toekomst behouden blijft. Daarom dwingt De Heerlense School af dat elke nieuwbouw en/of verbouwing zich laat inspireren door de mensen, architectuur en gebouwen die zich daar ooit bevonden.

Als ik naar de impressies voor het Promenadepark kijk, concludeer ik dat dit niet is gebeurd. De Promenade was ooit een winkelstraat van grote allure, één van de modernste van Nederland. Voordat de Promenade werd gerealiseerd bevonden zich aan de Geerstraat ooit fraaie herenhuizen. Dit, en andere gebouwen in de omgeving, zoals het theater en de flats ernaast, geven in de directe omgeving meer dan voldoende context om een nieuw ontwerp op te inspireren. Maar in het ontwerp voor Schinkel Zuid zie ik noch moderne allure, noch de allure van stadse herenhuizen of een aansluiting op de bebouwing rondom het Van Grunsvenplein. Slechts een aantal elementen verwijzen naar een aantal (willekeurige?) andere Heerlense gebouwen. Daarmee is het ontwerp voor Schinkel Zuid totaal niet geïnspireerd op hetgeen zich daar, of in de omgeving, ooit bevond. Dit ontwerp zou net zo goed gebouwd kunnen worden op nieuwbouwlocaties in Almere, Leidsche Rijn of Houten. Sterker nog, het is inderdaad de vinex architectuur die typisch is voor deze tijd. Precies wat Jongen ambieert maar waar we in Heerlen niet op zitten te wachten. En dat is dan ook wat De Heerlense School moet voorkomen.

Heerlense School en Historiserend Bouwen geen synoniemen

Daarnaast beweert Jongen in het artikel in De Limburger dat De Heerlense School synoniem is voor Historiserend Bouwen. Dat is niet waar, de Heerlense School geeft juist heel bewust veel meer ruimte dan alleen Historiserend Bouwen. Nieuwe gebouwen die in Heerlen zijn of worden gerealiseerd, zoals het Maankwartier, het stadskantoor en de in aanbouw zijnde woningen bij Sporthuis Diana, zijn wel heel duidelijk geïnspireerd op hun omgeving zoals de Heerlense School voorschrijft, maar zeker niet ontworpen volgens de principes van Historiserend Bouwen.

Het Maankwartier put onder andere inspiratie uit carréboerderijen en de industriële gebouwen van de ON mijn, het stadskantoor is geïnspireerd op het naastgelegen gemeentehuis en de woningen bij Sporthuis Diana zijn geïnspireerd op de voormalige muziekschool en de Schelmentoren. Door deze ontwerpen, zelfs binnen Heerlen, te verplaatsen, verliezen ze hun context. Dát is voldoen aan de voorwaarden die zijn gesteld binnen De Heerlense School. Bij het Promenadepark zie ik deze contextuele inspiratie (nog) niet.

Daarom roep ik op om de ontwerpers terug te sturen naar de tekentafel, zodat er op Schinkel Zuid voor minimaal de komende 30 jaar wél iets komt dat van waarde is voor Heerlen. En niet iets dat typisch is voor de architectuur van deze tijd en net zo goed in Leidsche Rijn had kunnen staan. Op eenheidsworst zitten we in Heerlen namelijk niet te wachten.