Inspiratie overload

Gisteren stapte ik een wereld binnen waarin ik werd overspoeld door roze, oranje en lichtgroen. Veel felle kleuren die in hun overdaad hopeloos faalden opvallend te zijn. Ik bevond mij op de De Marketing Dagen, een beurs voor marketeers in Utrecht.

Brand expedition

Maar voor die felle kleuren kwam ik natuurlijk niet. Ik kwam inspiratie opdoen. Dus snel naar de sprekers, want daar krijg ik altijd inspiratie van. Mijn eerste sessie was van @MartijnArets. Hij schreef het boek ’Brand Expedition’, het resultaat van een 5 maanden lange roadtrip om een tiental CEO’s te interviewen van bekende Europese merken als Adidas, Swarovski en Manchester United. Allemaal leuk maar het mooiste is hoe Martijn social media en self branding heeft ingezet om zijn doelen te bereiken. Het is werkelijk ongelofelijk wat je kunt bereiken met een klein budget en alleen maar het inzetten van je netwerk. Zelfs het regelen van een vrachtvliegtuig voor een fotoshoot blijkt mogelijk! Het geheim? Probeer te slapen met een mug op je kamer. Ofzoiets.

Social Powerplay

Dan door naar de mini seminar Social Powerplay van Marketing Monday’s @RvHooijdonk. Ondanks dat zijn evangelie mij ondertussen wel bekend is, het begint zelfs een beetje te vervelen, wilde ik Richard van Hooijdonk graag eens zien spreken. Rede hiervan zijn de vele positieve reacties die hij altijd krijgt. Blijkbaar hadden meer mensen dezelfde gedachte, want voor de eerste sessie was de zaal al vol toen ik aan kwam lopen. Dan maar eerst maar even lunchen.

Voor de tweede sessie dacht ik ruim op tijd te zijn, maar ook toen stond er al een lange rij. Ik mocht nog net bij de laatste 10 naar binnen. Moest ik wel op de grond plaats nemen. Prima hoor. Het seminar zelf was voor mij niets nieuws. Inderdaad het bekende evangelie over het belang van een social media strategie. Een evangelie dat ik overigens volledig onderschrijf, dus als je er nog niet bekend mee bent, zorg dan dat je op de hoogte komt. Bonus voor mij was dat Richard aankondigde te stoppen met zijn bekende Masterclasses of Social Media, die ik toch nog graag eens bij zou willen wonen. In plaats daarvan gaat hij zich richten op het buitenland. Hopelijk zorgt dat ook weer voor wat vernieuwende informatie uit zijn communicatiekanalen.

Tot slot gaf Richard aan een imagoprobleem op facebook te hebben. Zijn moeder heeft namelijk Facebook ontdekt. Beste Richard, welkom in onze generatie. Deze ervaring had ik 6 jaar geleden al op Hyves. Ik heb toen inderdaad mijn account verwijderd. Afgelopen jaar vormde zich echter dezelfde situatie, ditmaal op Facebook (volgens mij zat mijn moeder daar zelfs eerder dan ik). Toen heb ik besloten er anders, op een positieve manier tegenaan te kijken. Sindsdien is mijn moeder mijn grootste ambassadeur. Bijkomend voordeel is dat ze authenticiteit toevoegt. Er is niemand die mij beter kent dan mijn eigen moeder en mijn Facebook vrienden weten dat. Ze hebben immers zelf ook een moeder. Zijn dat niet de 2 dingen die we zoeken? Authenticiteit en Ambassadeurs?   

Maak je merk cool

Deze gedachtegang werd meteen bevestigd door de volgende spreker, @Joeri_insites. Joeri heeft zich verdiept in mijn generatie en daar is het boek ’Maak je merk Cool’ uitgekomen. Hij kwam met een onderzoek waaruit is gebleken dat de door jongeren meest genoemde rolmodellen op de eerste plaats hun eigen vrienden zijn en op de tweede plaats hun ouders. Een comment van moeders is dus cool. Met nog meer van dit soort statistieken toont Joeri aan wat mijn generatie triggered. Voor mij zaten daar een paar leuke nieuwe dingen bij. Wat ik vooral opvallend vond was dat het leek alsof mijn generatiegenoten, waar het merendeel van het publiek uit bestond, daar helemaal niet zo van op de hoogte leken te zijn.

Egostrippen

De laatste sessie die ik bijwoonde was de sessie Egostrippen van Rick van Asperen. Een leuke interactieve sessie waarin aan de hand van een aantal spelletjes grote ego’s werden verkleind en tegelijk kleine ego’s werden vergroot. Kortom, een leuke sessie waarin nog eens werd benadrukt dat grote ego’s met veel kennis stil staan en dat je met een klein ego dat open staat voor een veranderende omgeving misschien wel veel verder kan komen.

Inspiratie overload

Lijkt me duidelijk dat ik zeer geinspireerd weer de Jaarbeurs uit liep. Het voelde zelfs als inspiratie-overload. Een grote bak versie inspiratie die ik nu in de praktijk mag gaan brengen in de metaalindustrie. Probleem is dat ze daar nog lang niet zover zijn. “Hoezo klanten benaderen? Doe niet zo gek joh! Die kunnen wij niet beinvloeden. Die zijn gewoon zo.” Eerst maar eens een bruggetje bouwen om die kloof te dichten dan.   

Frustratie in een online boekwinkel

Dit weekend heb ik 2 e-books gedownload, tegen betaling. Want voor goed werk wil ik best een paar euro uitgeven. Het eerste e-book heb ik aangeschaft via de site van de schrijver. Na betaling werd het automatisch gedownload als pdf. Openen en lezen maar. Heerlijk. Nou ja, om eerlijk te zijn: het boek was niet zo goed.

Het tweede e-book heb ik aangeschaft via bol.com. Omdat de site van de schrijver mij daarheen dirigeerde. Terwijl ik zat te wachten op het downloaden van de pdf kwam er een onbegrijpelijke lijst tekens op het scherm van mijn tablet. Nog maar eens de instructie lezen dan. Blijkt dat ik het boek alleen kan lezen via de bol.com app. Wat een bagger. Ik wil geen bol.com app. Ik wil lezen in een door mij gekozen app, niet een voorgeschreven iets. Toch die app downloaden dan maar. Moet ik ook nog een account aanmaken bij Adobe. Het waarom is mij totaal niet duidelijk. Vooruit, ik laat ook mijn persoonlijke gegevens achter bij Adobe. Eindelijk kan ik dan beginnen met lezen, ook al heb ik er bijna geen zin meer in. Bedankt bol.com. Hoe moeilijk wil je het maken? En waarom?

Bol.com is bang dat ik mijn andere e-bookjes ergens anders koop. En omdat Bol.com bang is dat ik de e-bookjes naar al mijn vriendjes ga sturen, zonder dat bol.com daar geld voor krijgt. Ze vertrouwen mij als klant gewoon niet, daar bij bol.com. En omdat de jongens en meisjes van bol.com hun klanten niet vertrouwen, hebben ze het hele systeem dichtgetimmerd. Alle e-bookjes in 1 bibliotheek zetten? Vergeet het maar. Dit e-book krijg ik niet uit de bol.com biblitheek. En waarom? Omdat bol.com dan denkt dat ik dan alle e-bookjes bij bol.com koop. Zodat ik ze wel allemaal bij elkaar in 1 bibliotheek heb. Nou mooi niet dus, Bol.com. Ik koop een e-book bij bol.com omdat ik dat bol.com gun, zeker niet omdat ik daar lichtelijk toe word gedwongen. Dat heeft eerder het omgekeerde effect.

Maar dat doorsturen dan? Dat mogen wij als bol.com toch wel voorkomen? Dat doorgeven vonden we met papieren boeken al een probleem, dus dat hebben we nu voorgoed opgelost. Fantastisch toch? Slim hoor, jongens en meisjes van Bol.com. Maar ik vind dat voor goed werk betaald mag worden. Maar niet overmatig veel. En €4,50, het bedrag dat jullie voor het e-book vragen, vind ik niet overmatig veel. Als iemand in mijn omgeving het boek wilt lezen, zal ik hem vragen het boek zelf te kopen. Omdat ik vind dat de schrijver de aanschafprijs heeft verdiend. Hij heeft het verdiend om eten te kopen zodat hij nog meer fantastische e-bookjes kan schrijven.

Weten jullie nog wat jullie gedaan hebben met de offline boekwinkel, jongens en meisjes van bol.com? Die hebben jullie vermoord. Vermoord omdat het makkelijker is om online een boek te kopen. Vermoord omdat jullie assortiment veel groter is. Daar waren de offline boekwinkeltjes niet tegen opgewassen. Omdat ze waren vergeten dat het leuk moet zijn om een boek te kopen. En dat is precies waar jullie van bol.com ook niet goed in zijn, boeken kopen leuk maken.

En dat is een probleem bol.com. Jullie denken dat jullie slimmer zijn dan de rest van de wereld. Slimmer dan de offline boekhandels. Slimmer dan jullie klanten. Zo werkt dat niet bol.com. Ik dacht dat jullie weten hoe het internet werkt. Jullie hebben immers alles aan het internet te danken. Zijn jullie soms vergeten hoe het internet werkt, jongens en meisjes van bol.com? De schrijver verdient dit niet, het juk waarmee bol.com de lezer opzadelt.

Dus, lieve schrijvertjes: als je een e-book schrijft en je wilt het niet gratis weggeven, breng het niet onder bij bol.com. Je lezers zullen je haten. Ga op zoek naar een service die betaling en downloaden klantvriendelijk afhandelt. Maak je niet druk om misgelopen inkomsten. Je krijgt wat je verdiend, zeker als je je prijs goed stelt. Vertrouw je lezers, ze zullen goed voor je zorgen. En nu je dit toch allemaal hebt gelezen, vertel het even door aan je collega schrijvers.

Zo, dat is eruit. En nu lezen dat boek.

Ondernemen met gebak

Ik heb een nieuw favoriet tv programma. Nee, niet Holland’s got talent, De rijdende rechter of Voetbal International. Mijn nieuwe favoriet is Cupcake Girls. Dagelijks rond 18:00 uur op Net 5. Niet dat ik nou zo geinteresseerd ben in de laatste trends op het gebied van cupcake ingredienten. Het is gewoon een heel leuk programma over 2 ondernemende dames met hun eigen cupcake winkels. Daarbij komen alle ups en downs van het ondernemerschap op een leuke manier voorbij.

Heather en Lori startten een cupcake winkel in Vancouver zonder enige kennis van ondernemen en cupcakes. Juist dat maakt het programma zo leuk want hierdoor hebben de dames hun eigen visie ontwikkeld op zowel cupcakes als ondernemen. Zo is er continu focus op groei, want 1 winkel is zeker niet genoeg. Inmiddels zijn er 7 (franchise) winkels in Vancouver en omgeving.

Die groei wordt op een enorm creatieve manier bereikt en alle mogelijkheden worden overwogen. Van Beefcakes voor mannen tot het verzorgen van kinderfeestjes. De slechst lopende winkel wordt niet gesloten maar omgetoverd tot concept store waar nieuwe cupcakes worden getest en gepromoot. Ook de laatste trends op ondernemersgebied worden overwogen zoals pop-up shops en het shop-in-shop concept.

Op deze manier wordt continu gevarieerd rondom het basisconcept cupcakes. Continu wordt het huidige business concept uitgedaagd. Eigenlijk zou elke ondernemer dat moeten doen. Dagelijks een kijkje op blogs of internet en er is meer dan voldoende inspiratie beschikbaar om het eigen business concept te heroverwegen. Het resultaat? Een bedrijf dat altijd in beweging is. Precies weet wat haar klanten willen en hoe daarop in te spelen. Best wel belangrijk in een tijd waarbij steeds meer aankopen op internet worden gedaan.  

Geloven in wat je doet

“Als je niet bereid bent om ontslagen te worden om je geloof in wat je nu doet, dan werk je aan het verkeerde project.”

Oef. Wat een lekkere quote. Hij schijnt te komen van ene Tom Peters. Maar wat is ie herkenbaar. Iets doen omdat iedereen het zo doet. Iets doen omdat het zo hoort. Iets doen omdat je baas dat zegt. Niets van dat alles.

Iets doen omdat ik daar zelf in geloof. Mijn eigen weg bewandelen. Buiten de bekende paden gaan. Het pad dat ik zelf hebt uitgestippeld. Dat is wat ik als webkid heb geleerd. Alle kennis en informatie is beschikbaar. Het gaat erom wat ik ermee doe. Al het andere kan de rest van de wereld ook.  

Ik kies bewust voor mijn eigen weg. Ik ben bereid om ervoor ontslagen te worden. Ik kan niet anders. En jij?

Pizza!

Zin in pizza. Foldertje zoeken. Kiezen. Bellen. Quatro Stagioni. Nee, Stagioni, niet formaggi. Prima. Een halfuurtje. Ok tot straks.  

Pizza + internet. Het gaat om het maken van de plus. Bijvoorbeeld zoals in Dubai:

How it works:

Erg leuk gedaan. Persoonlijk zou ik een app nog beter vinden. Ik varieer graag met pizza’s. Maar denk ook aan huidige locatie meesturen. Passend wijntje erbij. Tiramisu. Meteen betalen. Geen gezeik. Alleen pizza. Heerlijk!  

Onhandige smartphone

Wij webkids zijn gewend aan verandering. We willen verder. Ons levensgemak verder verhogen. Steve Jobs gaf ons de iPhone en wij maakten hem groot. Door zijn product naadloos in te passen in onze levensstijl. Maar we gaan door. We zullen nooit stoppen met het inpassen van nieuwe ontwikkelingen in onze levens. Daarom  vinden we een smartphone eigenlijk een heel onhandig ding. We willen onze handen vrij hebben. Informatie raadplegen, opslaan en delen terwijl we tegelijk met iets anders bezig zijn. Eigenlijk is dit wat we willen:

 

En we kunnen bijna niet wachten om het toe te passen voor onze persoonlijke behoeften. Bijna is het zover. Nog een klein beetje geduld…

Een nieuwe generatie

Op 11 februari publiceerde Piotr Czerski in een lokale Poolse krant het artikel ‘We, the web kids’. Een manifest over de denkbeelden van een ieder die is opgegroeid met het internet. Hij stelt dat er de afgelopen 15 jaar een generatiekloof is ontstaan door de beschikbaarheid van kabeltelevisie, mobiele telefoons en vooral het internet. Hij stelt dat de generatie die hiermee is opgegroeid op 3 gebieden verschilt met de voorgaande generaties:

1.     Waar voorgaande generaties concurreren op het bezit van kennis, weten de webkids dat deze kennis snel en vrij toegankelijk is en concurreren web kids op het gebruik van kennis in plaats van het bezit ervan.

2.     Webkids zijn alleen bereid om te betalen voor toegevoegde waarde. Webkids zijn niet bereid om veel te betalen voor zaken die zonder verlies van kwaliteit te delen zijn (muziek, boeken, films etc.).   

3.     Voor de webkids is de maatschappij een netwerk, geen hiërarchie. Iedereen staat op hetzelfde nivo. Het succes van de interactie hangt er alleen maar van af of de inhoud van onze boodschap als interessant en een antwoord waard wordt beoordeeld.  Alles is mogelijk en er is geen begrip voor systemen die dat tegenwerken.

Ik kan het denkbeeld van Piotr wel herkennen. Maar er is 1 kenmerk waar de web kids het meest verschilt van voorgaande generaties: De mogelijkheden om aan te passen aan verandering. Door de technologische vooruitgang en vooral de beschikbaarheid van internet volgen veranderingen elkaar heel snel op. Alleen de generatie die is opgegroeid met deze snelheid van elkaar opvolgende ontwikkelingen beschikt over de capaciteiten om zich op dezelfde snelheid aan te passen en deze veranderingen en deze veranderingen verder door te ontwikkelen.

Webkids weten snel toegang te krijgen tot de juiste kennis en beschikken over mogelijkheden om veel informatie tot zich te nemen. Ze zullen dit gebruiken om de wereld op een nog hoger tempo te veranderen. Het veranderen van industrieën zoals de muziek- en film industrie en de Arabische lente ofwel de Facebook revolutie is pas het begin. Er zijn veel meer industrieën en systemen die op het punt staan om drastisch te worden veranderd.

Vooruit, één voorbeeld dan. Terwijl de auto industrie bezig is om autorijden groen te maken hebben de webkids besloten om alleen nog maar te reizen voor hun plezier. Als het even kan, reizen ze niet.  Mensen ontmoeten gebeurt niet meer in real life, het kan immers ook online. Waarvoor heb je dan een auto nodig? Het is veel goedkoper om alleen een auto te bezitten op de momenten dat jij hem nodig hebt. Maar misschien zijn andere manieren van reizen nog veel goedkoper en efficiënter.

Probeer het je eens voor te stellen. In plaats steeds meer auto’s op de weg, juist veel minder. Er is asfalt te veel in plaats van te weinig. Lege kantoorgebouwen want iedereen werkt thuis, of op de derde werkplek om de hoek. Stel je eens voor wat de impact hiervan is op het huidige economische systeem. Projectontwikkelaars die grootschalige kantoorgebouwen ontwikkelen, wegenbouwers, autobouwers. Allemaal bedrijven waar heel snel veel minder behoefte naar is. Het is niet de vraag of de huidige systemen en industrieën er klaar voor zijn. Het is de vraag of ze ermee om weten gaan.    

Copy right

Altijd dacht ik dat innovatie voortkomt uit onderzoek door slimme jongens en meisjes die jarenlang in een R&D lab spenderen om een oplossing voor een probleem te vinden. Tot Apple de iPad lanceerde. Want welk probleem lostte de iPad eigenlijk op? Geen enkel. De iPad vult een behoefte in waarvoor tot die tijd de laptop en de smartphone goed genoeg werden bevonden.

Is de iPad innovatief? Nee, eigenlijk niet. Het is een samenvoeging van 2 bestaande producten, de laptop en de smartphone. Dat had iedereen kunnen bedenken. Het vreemde is dat niemand dat ooit eerder heeft gedaan…

Deze week was ik naar de European Sales & Marketing Conference van mijn werk. Guest speaker was Fredrik Härén, over creativiteit in business. Zijn definitie van een idee is: een samenvoeging van 2 al bestaande zaken die nog niet eerder zijn samengevoegd. En zo simpel is het gewoon. Laptop en smarphone = tablet. Tablet en laptop = ultrabook. GPS en kaart = TomTom. Tuincentrum + kledingwinkel = zie mijn vorige blogpost.

Maar waarom worden deze innovaties dan als speciaal ervaren? De definitie van Fredrik in formule vorm: Idee = P(K+I) waar P staat voor people K voor kennis en I voor informatie. Alle drie ruimschoots voorhanden voor iedereen op deze wereld. Het gaat om de +. Die wordt bijna nooit gemaakt. Waarom zijn er al jaren auto’s en draadloos internet en is er pas dit jaar een auto met draadloos internet? Omdat de + nooit is gemaakt.

Het gaat dus niet om copyright maar om copy right. Copy it right. Het maken van de plus. De rest is al beschikbaar en ligt te wachten om te worden gebruikt.

Kleur

Eindelijk mooi weer! Tijd om het onkruid in de border na 3 jaar eens te vervangen door kruiden waar wel voor betaald moet worden. Dus op naar het tuincentrum.

Daar staan ze, 6 lange rijen borderplanten. Zorgvuldig zoeken we een mooi palet bij elkaar. We houden rekening met bloeiperiode, hoogte, vorm en tenslotte kleur. En dat is niet makkelijk als het tuincentrum ze indeelt per kleur.

Waarom eigenlijk per kleur? Best wel waardeloos voor de easy shopping tuinman… Waarom niet een aantal voorbeeldgroepjes bij elkaar zetten? Doet een kledingwinkel tenslotte ook.

Hysterische taferelen

Deze week waren er twee productlanceringen. Eén daarvan was de nieuwe iPad. Hetzelfde apparaat als de iPad 2 maar dan met een beter scherm. Ondanks deze beperkte update stond er natuurlijk weer een lange rij liefhebbers voor de pas geopende Apple store in Amsterdam. Soms vraag ik me af waar Apple die mensen vandaan haalt.

Lange rijen had ik eerder de dag ervoor verwacht. Dat was namelijk de dag van de lancering van de Nederlandse Vogue, het bij fashionista’s hoogst aangeschreven modeblad ter wereld. Eindelijk vond Vogue ons kikkerlandje Vogue genoeg voor een eigen versie van het modeblaadje.

Nou dat belooft wat. Ik zat er helemaal klaar voor. Lange rijen hysterische vrouwen voor de tijdschrifthandels. Jaloerse blikken. Krabben. Harentrekken. Echte bitchfights. Kiosken die het begeven onder een enorme druk. Maar nee hoor. Niets van dat alles. De allereerste Nederlandse Vogue lag in de winkel en je hoefde er niet eens voor in de rij te staan. Wat een tegenvaller. Is Nederland dan echt wel Vogue genoeg?